حج گنجینه اسرار صفحه 7

و در اصطلاح شرع مقدس به معنای زیارت بیت الله الحرام، استعمال گردیده است.

راغب اصفهانی در تعریف عمره می‌گوید:

وَالعُمرَةُ، الزیارَةُ الَّتی فیها عِمارَةُ الوُدِّ وَ جُعِلَ فِی الشَّریعَةِ لِلقَصدِ المَخصوُص. (1)

عمره به معنای زیارت است که با آن، مکان مورد علاقه آباد می‌شود و در شریعت اسلام برای قصدی مخصوص قرار داده شده است.

مرحوم شیخ طوسی(ره) در تعریف عمره چنین فرموده است: «عمره، در لغت به معنای زیارت است و در شرع عبارت است از زیارت بیت الله الحرام جهت ادای مناسک مخصوص در هر وقت و زمان ایام سال». (2)

مرحوم طبرسی(ره) در این زمینه، چنین می‌فرماید: «عمره به معنای زیارت و از عمارت، اخذ شده است، زیرا زائر، با زیارت خود، آن مکان را آباد می‌کند. اما در شرع مقدس، زیارت خانه خدا، با عمل مشروع است (3)».

3. تعریف حج تمتّع‌

به اتفاق تمام فقهای اسلام معنای حج تمتّع آن است که در ابتدا اعمال عمره را در ماه‌های حج انجام دهد و پس از فراغت از عمره، برای حج تمتّع احرام ببندد و اعمال حج را به جا آورد. (4)

علت نام‌گذاری این حج، به حج تمتّع آن است که مکلف(زائر خانه خدا) پس از انجام اعمال عمره، از آنچه- در بین حج و عمره تمتّع- بر او حرام شده بود بهره‌مند

1- المفردات، ص 347؛ لسان العرب، ج 9، ص 393؛ مجمع البحرین، ج 3، ص 412.
2- التبیان، ج 2، ص 155.
3- مجمع البیان، ج 1، ص 439؛ تفسیر المیزان، محمد حسین طباطبایی، ج 2، ص 112.
4- اللمعة الدمشقیه، محمد بن جمال الدین مکی العاملی(شهید اول)، ج 1، صص 217- 218؛ الفقه علی المذاهب الخمسه، محمد جواد مغنیه، ص 305.