حج گنجینه اسرار صفحه 78

ج) پذیرش توبه بندگان‌

امام حسن مجتبی(ع) فرموده است:

گروهی از یهودیان نزد رسول خدا(ص) آمدند و دانشمندترین آنها مسایلی را پرسید از جمله اینکه چرا خداوند وقوف بعد از ظهر عرفات را دستور داده است. رسول خدا(ص) فرمود: عصر، وقتی است که حضرت آدم در آن ساعت، مرتکب عصیان شد و از این جهت خداوند متعال بر امّت من، وقوف و تضرع و دعا را در بهترین مکانی که خود دوست داشت مقرّر فرمود و در مقابل آن، بهشت را برای آنان ضمانت کرد و ساعتی که وقوف آنان پایان می‌پذیرد، ساعتی است که آدم(ع) کلماتی را از جانب خداوند دریافت نمود و آنها را بیان داشت و خداوند هم توبه او را پذیرفت، زیرا خداوند توبه‌پذیر و مهربان است.

سپس رسول خدا(ص) فرمود:

قسم به خدایی که مرا بر اساس حق برای بشارت و انذار مبعوث داشته است، خداوند درهای آسمانی دارد که باب رحمت، باب توبه و ... نامیده می‌شود. هر کس در این ساعات در عرفات حضور داشته باشد از جانب خداوند از مزایای این درها و منافع آنان بهره‌مند خواهد شد ... و خداوند رحمت خویش را بر اهل عرفات نازل می‌گرداند و آن‌گاه که آنان عرفات را ترک می‌کنند، فرشتگان الهی گواهی می‌دهند که آنان از آتش دوزخ آزاد گردیده‌اند و خداوند بهشت را بر آنان واجب کرده است و سروش آسمانی از سوی خداوند صدا می‌زند: بروید که شما مورد مغفرت قرار گرفته‌اید. مرا خشنود کردید، من هم از شما راضی هستم.

د) یادآوری صحنه قیامت‌

وقوف در عرفات، انسان را به یاد روز رستاخیز انداخته، صحرای قیامت و محشر را در ذهن او تداعی می‌کند. بدون شک، حضور در این صحرای عاری از ساختمان‌ها، بناها، قفس‌های مصنوعی، زندگی ماشینی و امتیازات مادی موجب می‌شود که انسان، شخصیت فطری و طبیعت مسخ شده خود را بازیافته، منظره قیامت و اجتماع خلایق را