روزه عاشورا سنتی نبوی یا بدعتی اموی صفحه 105

مؤلف: در سند عبارت فوق، افراد مجهول الحال وجود دارند، و از سوئی، حدیث اجمال دارد، چون از حدیث بدست نمی‌آید که علی- علیه السلام- آیا فتوا به وجوب داد یا حرمت و یا استحباب؟ و علاوه بر آن، واقعا بعید هست که بتوان فتوا به استحباب داد، بخاطر اینکه، نصوص و روایات فراوانی دربارۀ پیامبر- صلّی اللّه علیه و اله و سلّم نقل کرده‌اند که آن حضرت بعد از نزول روزه رمضان نه دستور به روزه روز عاشورا می‌داد و نه از آن نهی می‌کرد، و نیز بحثی نیست که علیّ علیه السلام، داناترین فرد صحابه به سنّت رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و به کتاب خدا، بوده است. (72)

[27- عمار و روزه روز عاشورا]

27- هیثمی: از عمار نقل شده که گفت: ما قبل از نزول روزه رمضان به روزۀ عاشورا مأمور شده‌ایم و وقتی روزه رمضان نازل گردید، دیگر مأمور به روزه گرفتن در روز عاشورا نشده‌ایم. (73) هیثمی گوید: متن فوق را طبرانی در الکبیر و رجالش که رجال صحیح است روایت نموده است.

[28- روایت ابو سعید خدری]

28- هیثمی: از ابو سعید خدری نقل شده که رسول خدا- صلّی اللّه علیه و اله و سلّم، دستور به روزه عاشورا داده امّا خود حضرت آن روز را روزه نمی‌گرفت (74) مؤلّف: آیا رسول خدا دستور به روزه داده ولی خودش روزه نمی‌گیرد.

و این دو روایتی که هیثمی نقل نمود، دلالت بر عکس مدعا و مطلوب دارد-