روزه عاشورا سنتی نبوی یا بدعتی اموی صفحه 52

به جهت آنکه شادی مغرضانه در این روز، می‌شکند حرمت خداوند جلّ جلاله را و می‌بندد در آئین الهی را و حرمت رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله و سلم را هتک می‌کند و نشانه‌های دینش را منهدم می‌نماید و احکام اسلام را منعکس جلوه می‌دهد، و کسی شادی مغرضانه در این روز ندارد مگر آنکه عقلش و قلبش و جانش و دینش بواسطه کوری و ضلالت مرده باشد و بر او به کفر و جهالت، شهادت داده می‌شود … (41)

پاورقی‌ها:

- 1: اجود التقریرات: مرحوم خوئی رحمة اللّه علیه

- 2: من لا یحضره الفقیه ج 2 ص 51 ح 224- وسائل ج 10 ص 452/ ب 21/ ح 1

- 3: روضة المتّقین ج 4 ص 247

- 4: کفایة الاصول ص 140

- 5: کافی ج 4 ص 146 ح 3- وسائل ج 10 ص 462 ب 41/ ح 6

- 6: مرآة العقول ج 16 ص 360

- 7: کافی ج 4 ص 146 ح 4- وسائل ج 10 ص 461 ب 21 ح 5- تهذیب ج 4 ص 301 ح 910- استبصار ج 2 ص 134

- 8: روضة المتّقن ج 3 ص 247: مؤلف: قوی و موثّق در اصطلاح فقهاء به یک معناست و نزد عامّه مساوی با جیّد هست یعنی از نظر رتبه پائین‌تر از صحیح و از حیث مقام، اولی از حسن است- مقیاس الهدایة ج 5 ص 136

- 9: مرآة العقول ج 16 ص 360

- 10: ملاذ الاخیار ج 7 ص 117

- 11: در هامش وسائل نوشته شده که در نسخه‌ای، ابان بن عبد الملک ضبط شده است- وسائل ج 10 ص 460

- 12: کافی ج 4 ص 147 ح 7- وسائل ج 10 ص 459 ب 21 ح 2

- 13: وافی ج 11 ص 73 ح 10437

- 14: مراة العقول ج 16 ص 362

- 15: مصنّفات شیخ مفید- جوابات اهل الموصل فی العدد و الرؤیة.

- 16: استبصار ج 3 ص 224 تسمیة المهر

- 17: کشی ص 389

- 18: معجم رجال الحدیث ج 16 ص 138

- 19: تنقیح المقال ج 1 ص 5 مؤلف: سیّد خوانساری از روایت عبد الملک تعبیر به صحت کرده به گمان اینکه این روایت از زراة و محمد بن مسلم نقل شده است. جامع المدارک 226

- 20: همان

- 21: کافی ج 4 ص 146 ح 5- تهذیب ج 4 ص 301 ح 911- استبصار ج 2 ص 135 ح 442- وسائل ج 10 ص 460 ب 21 ح 3- وافی ج 11 ص 72 ح 10435

- 22: وسائل الشیعة ج 10 ص 460

- 23: مختلف الشیعة ج 3 ص 370

- 24: روضة المتقّین ج 3 ص 247

- 25: مرآة العقول ج 16 ص 360- ملاذ الاخیار ج 7 ص 118

- 26: معجم رجال الحدیث ج 5 ص 74

- 27: مستدرکات علم رجال الحدیث ج 3 ص 17

- 28: تنقیح المقال ج 1 ص 5: درباره ابان بن عبد الملک الثقفی می‌گوید: اقلّا بواسطۀ شیخوخیّت‌اش می‌توان حسن بودن او را ثابت کرد.

- 29: القاموس فی اللغة ج 4 ص 328

- 30: مرآة العقول ج 16 ص 360