ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 497

و بهذاالاسناد عن محمد بن احمد عن محمد بن الحسین عن نصر بن مزاحم عن عمر بن سعد عن محمد بن یحیی الحجازی عن اسماعیل بن داود ابی العباس الاسدی عن سعید بن الخلیل عن یعقوب بن سلیمان قال : سمرت انا و نفر ذات لیله فتذاکرنا قتل الحسین علیه السلام فقال رجل من القوم : ما تلبس احد بقتله الا اصابه بلاء فی اهله و ماله و نفسه فقال شیخ من القوم فهو و الله ممن شهد

قتله و اعان علیه فما اصابه الی الان امر یکره فمقته القوم و تغیر السراج و کان دهنه نفطا فقام الیه لیصلحه فاخذت النار باصبعه فنفخها فاخذت بلحیته فخرج یبادر الی الماء فالقی نفسه فی النهر و جعلت النار ترفرفت علی راسه فاذا اخرجه احرقته حتی ما لعنه الله .

ترجمه :

7. یعقوب بن سلیمان می گوید: شبی با عده ای نشسته و درباره شهادت امام حسین علیه السلام صحبت می کردیم . یکی از اهل مجلس گفت : همه کسانی که در قتل امام حسین علیه السلام شرکت کردند، دچار بلای جانی یا مالی شده یا خانواده اش گرفتار بلایی شده است . پیرمردی که در آنجا حضور داشت ، گفت : من نیز در قتل او شرکت داشته ام ، ولی تاکنون هیچ حادثه ناگواری ندیده ام . اهل مجلس سخت بر او خشم گرفتند. ناگهان چراغ نفتی (139) خراب شد. برخاست که درستش کند، انگشتانش آتش گرفت . انگشتانش را فوت کرد، ریشش هم آتش گرفت . بیرون رفت که آتش را با اب خاموش کند. خود را در رودخانه انداخت ولی باز هم آتش بالای سرش می چرخید و همین که سرش را از اب بیرون می آورد، با آتش می سوخت و باین ترتیب مرد. خدا لعنتش کند.

حدیث : 8

و بهذاالاسناد عن عمر بن سعد عن القاسم بن الاصبغ بن نباته قال :قدم علینا رجل من بنی دارم ممن شهد قتل الحسین علیه السلام مسعود الوجه و کان رجلا جمیلا شدید البیاض فقلت له : ما کدت اعرفک لتغیر لونک فقال : قتلت رجلا من اصحاب الحسین ابیض بین عینیه

اثر السجود و جئت براسه فقال القاسم : لقد رایته علی فرس له مرحا و قد علق الراس بلبانها و هو یصیب رکبتیها قال : فقلت لابی : لو انه رفع الراس قلیلا اماتری ما تصنع به الفرس بیدیها فقال لی : یا بنی ما یصنع به اشد لقد حدثنی فقال : ما نمت لیله منذ قتلته الا اتانی فی منامی حتی یاخذ بکتفی فیقودنی و یقول : انطلق فینطلق بی الی جهنم فیقذف بی فیها حتی اصبح قال : فسمعت بذلک جاره له فقالت : ما یدعنا ننام شیئا من اللیل من صیاحه قال : فقمت فی شباب من الحی فاتینا امراته فسالناها فقالت : قد ابدی علی نفسه قد صدقکم .

ترجمه :

8. (قاسم بن اصبغ بن نباته ) می گوید: شخص زیبا و بسیار سفیدی از قبیله (بنی دارم ) که شاهد قتل امام حسین علیه السلام بود، را دیدم که سیاه رو شده بود. به او گفتم بخاطر تغییر رنگ صورتت بزحمت تو را شناختم و گفت : مرد سفیدرویی از یاران حسین را که بر پیشانیش اثر سجده بود، کشته و سر او را بهمراه بردم .

(قاسم بن اصبغ بن نباته ) می گوید: (در روزی که او را کشته بود) او را خوشحال و سوار بر اسب دبدم که سر او را به سینه اسب آویزان کرده بود. و این سر مرتب به دستان اسب می خورد. به پدرم گفتم :کاش کمی آن سر را بال می برد. بین دستان اسب با آن سر چه می کند. پدرم گفت : فرزندم ! بلایی که بر سر او اورده اند،