ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 590

1. امام صادق علیه السلام فرمودند: در زمانهای پیش مردی را راه حلال دنبال دنیا رفت ، ولی موفق نشد. از راه حرام رفت ، باز هم موفق نشد. شیطان به سراغ او آمده و گفت : از راه حلال به دنبال دنیا رفتی ، موفق نشدی و از راه حرام نیز موفق نشدی . می خواهی کاری به تو یاد بدهم که مالت بسیار، دنیایت آباد و دوستدارانت زیاد شوند؟ گفت : بله . گفت دین بساز و مردم را به ان دعوت کن . او نیز همین کار را کرد. مردم حرفش را قبول کرده و از او فرمانبرداری نمودند. در نتیجه او به دنیایش رسید. پس از مدتی با خود گفت : کار بدی کردی که دینی ساختی و مردم را به آن دعوت کردی . توبه ای نداری . جز این که به سراغ پیروانت بروی و آنان را از راه خطایی که می روند آگاه سازی . و آنگاه سراغ پیروانش رفت و می گفت : دینی که شما را به آن دعوت نمودم . باطل بود. و ان دین را خود ساخته بودم . آنان در پاسخ گفتند: دروغ می گویی . دین ما حق است ولی تو شک کرده و از دین خود برگشته ای . وقتی چنین دید، زنجیر را با میخ در زمین محکم کرده و آن را به گردن خد آویخت و گفت : تا زمانی که خداوند مرا نبخشیده است ، آن را باز نمی کنم . خداوند به پیامبر خود وحی نمود که به فلانی

بگو: به عزتم سوگند ! اگر آن قدر مرا بخوانی که بندهای بدنت را یکدیگر جدا شود تو را نمی بخشم . مگر این که کسانی را که با عقیده به دین ساختگی از دنیا رفته اند، زنده کنی و آنان را آن دین برگردند.

حدیث : 2

حدثنی محمد بن الحسن رضی الله عنه قال : حدثنی محمد بن الحسن الصفار عن یعقوب بن یزید عن حماد بن عیسی عن حریز یرفعه قال کل بدعه ضلاله و کل ضلاله سبیلها الی النار.

ترجمه :

2. معصوم علیه السلام فرمودند: هر بدعتی گمراهی ، و انتهای هر گمراهی جهنم است .

حدیث : 3

ابی رحمه الله قال حدثنی سعد بن عبدالله عن احمد بن ابی عبدالله عن ابیه عن محمد بن سنان عن ابی خالد عن محمد بن مسلم عن ابی جعفر علیه السلام قال ادنی الشرک ان یبتدع الرجل رآیا فیحب علیه و یبغض .

ترجمه :

3. امام باقر علیه السلام فرمودند: کمترین درجه شرک این است که انسان از جانب خود (نه از طرف ائمه دین و در مسائلی که انسان نباید نظر خود را اعمال کند) نظری دشاته باشد و بر اساس آن دوستی و دشمنی کند.