تفسیر نماز صفحه 121

1- 255) وسائل، ج 4، ص 928.

2- 256) وسائل، ج 4، ص 928.

3- 257) جامع الاحادیث، ج 5، ص 203.

4- 258) وسائل، ج 4، ص 928.

5- 259) وسائل، ج 4، ص 942.

6- 260) وسائل، ج 4، ص 942.

پرندگان به بیرون دهند، نه آنکه به پهلوها بچسبانند. کف دست را به زانوها بگذاریم و انگشتان دست را باز کنیم. پاها در یک خط، نه جلو و نه عقب، و میان دو پا به مقدار یک وجب فاصله باشد.

به هنگام رکوع نگاه به میان دو قدم باشد و پس از ذکر رکوع، در همان حال رکوع بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرستیم. البتّه تکرار ذکر رکوع حداقل سه مرتبه مورد سفارش و عنایت است.(1)

67- رکوع اولیای خدا

تفسیر نماز » رکوع اولیای خدا

امام صادق علیه السلام می فرماید: حضرت علی علیه السلام به قدری رکوع خود را طول می داد که عرق از ساق مبارکش جاری می شد.(2)

خود آن حضرت در اوّلین خطبه نهج البلاغه می فرماید: خداوند فرشتگانی دارد که همواره در حال رکوعند و هرگز قیام نمی کنند.

البتّه در فرشته خستگی وگرسنگی مطرح نیست، لذا انسان های عارف و عاشق که چنین رکوع های طولانی انجام می دهند، فرشتگان را به تمجید خود وادار می کنند. این حالت اولیای خداست، امّا حال ما چطور؟ پیامبر اکرم در مسجد نشسته بودند، مردی وارد شد و به نماز ایستاد، اما رکوع و سجودش را ناقص و سریع انجام داد. پیامبرصلی الله علیه وآله فرمودند: او همچون کلاغ نوکی زد ورفت، اگر او با این نماز از دنیا

برود بر دین من نمرده است.(3)