تفسیر نماز صفحه 123

1- 264) البتّه سجده مخصوص خداست و انسان فقط قبله فرشتگان قرار گرفت.

69- اهمیّت سجده

تفسیر نماز » اهمیّت سجده

سجده، بهترین حالات انسان در برابر خداست.

سجده، بهترین راه برای نزدیکی به خداست. «وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ»(1)

نشانه یاران باوفای پیامبر آن است که آثار سجده در سیمای آنان دیده می شود. «سیماهُمْ فی وُجُوهِهِمْ مِنْ اَثَرِ السَّجُودِ»(2)

سجده، انسان را همگام و هماهنگ با کلّ هستی می سازد، زیرا همه موجودات آسمان و زمین، از ستاره و سبزه به درگاه الهی ساجد و خاضع اند. «وَ لِلَّهِ یَسْجُدُ ما فِی السَّمواتِ وَ ما فِی الْاَرْضِ»(3)، «وَالنَّجْمُ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدانِ»(4)

سجده، هماهنگی با فرشتگان الهی است. حضرت علی علیه السلام می فرماید: هیچ طبقه ای از طبقات آسمان نیست مگر آنکه گروهی از فرشتگان در حال سجده اند.(5)

سجده، عالی ترین درجه عبودیت و بندگی است، زیرا انسان بالاترین نقطه بدن خود، یعنی پیشانی را بر خاک می ساید و اظهار ذلّت و عجز به درگاه عزیز قادر می برد.

سجده، عالی ترین مقام برای والاترین مردان و زنان عالم است. خداوند پیامبرش را فرمان به سجده می دهد، آنهم نه فقط در روز که بهنگام شب: «وَ مِنَ اللَّیْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَیْلاً طَویلاً»(6) و خطاب به حضرت مریم، آن زن پاک و عابد می فرماید: «یا مَرْیَمُ اقْنُتی لِرَبِّک وَاسْجُدی»(7)