- 1- پیشگفتار 1
- 3- فطرت و عبادت 2
- 5- عمق پرستش 6
- 7- مدار عبادت، رضای خدا 8
- 8- روحیه عبادت 8
- 9- میانه روی در عبادت 9
- 10- مدیریت در عبادت 11
- 12- عبادت، مایه آرامش 12
- 11- عبادت، داروخانه شبانه روزی 12
- 13- عبادت و دریافت ها 14
- 15- فلسفه عبادت در قرآن 15
- 14- تأثیر متقابل ایمان و عبادت 15
- 16- نماز در کلام علی علیه السلام 16
- 17- آثار و برکات عبودیّت و بندگی 18
- 18- باز هم سیمای نماز 27
- 19- نماز و قرآن 30
- 20- نماز و قصاص! 31
- 21- عبادت و ولایت 31
- 22- نماز و رهبری 33
- 23- درجات عبادت 34
- 24- سیمای عبادت 36
- 25- نمازهای مشکل گشا 38
- 27- جامعیّت نماز 40
- 30- قصد قربت 49
- 31- درجات قرب 50
- 32- خدا را برای خدا بخوانیم 51
- 34- کیفیّت یا کمّیت 55
- 35- نیتّ به کار ارزش می دهد 57
- 36- آثار و برکات نیّت پاک 62
- 37- امتیاز نیّت بر عمل 65
- 38- درجات نیّت 66
- 39- نقش نیّت در مسائل کیفری 67
- 40- آثار نیّت فاسد 68
- 42- تکبیر در نمازهای دیگر 73
- 43- معنای تکبیر 74
- 44- تکبیر در فرهنگ اسلامی 75
- 46- درسهای تربیتی سوره حمد 81
- 47- چرا هر کاری را با «بسم اللّه» شروع کنیم؟ 83
- 48- آیا «بسم اللّه الرحمن الرحیم» جزء سوره حمد و یک آیه مستقل است؟ 84
- 49- بسم اللّه 85
- 50- واژه اللّه 86
- 51- «اَلْحَمدُ لِلَّهِ» 88
- 52- «رَبِّ العالَمینَ» 89
- 53- «اَلرَّحْمنِ الرَّحیمِ» 91
- 54- «مالِک یَوْمِ الدّینِ» 92
- 55- واژه دین 93
- 56- «اِیَّاک نَعْبُدُ وَ اِیَّاک نَسْتَعینُ» 95
- 57- «اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیم» 98
- 58- صراط مستقیم کدام است؟ 99
- 60- «قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ» 110
- 62- «لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ» 113
- 63- «وَ لَمْ یَکُنْ لُهُ کُفُواً اَحَدٌ» 114
- 66- آداب رکوع 120
- 67- رکوع اولیای خدا 121
- 70- حکمت های سجده 125
- 71- آداب سجده 126
- 72- خاک کربلا 127
- 73- سجده شکر 128
- 74- برکات سجده شکر 129
- 76- چند نکته 130
- 78- جایگاه تسبیح 133
- 80- تسبیح عملی 136
- 79- پاداش تسبیح 136
- 81- تکرار تسبیح 136
- 82- ذکر خدا در فرهنگ نیاکان ما 137
- 83- تسبیح موجودات 138
- 85- قنوت نمازهای مختلف 144
- 86- قنوت معصومین 145
- 88- شعار توحید 148
- 89- توحید ناب 151
- 91- صلوات 153
- 93- سلام 156
77- سُبحان اللّه
تفسیر نماز » سُبحان اللّه
نمازگزار در رکوع و سجود، خدا را تسبیح می کند.
هنگامی که آیه «فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّک الْعَظیم»(1) نازل شد پیامبر فرمود: این فرمان را در رکوع خود قرار دهید و بگویید: «سُبْحانَ رَبِّیَ الْعَظیمِ وَ بِحَمْدِهِ»: پروردگار بزرگ من که به ستایش او لب گشوده ام، از هر عیب و نقصی منزّه است. و چون آیه «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّک الْاَعْلی»(2) فرود آمد، فرمودند: آنرا در سجده قرار دهید و بگویید: «سُبْحانَ رَبِّیَ الْاَعْلی وَ بِحَمْدِهِ»: من
پروردگارِ برترم را همراه با ستایش، تسبیح و تنزیه می کنم.(3)
78- جایگاه تسبیح
تفسیر نماز » جایگاه تسبیح
تسبیح و تنزیه خدا، ریشه تمام عقاید و تفکرات صحیح اسلامی است:
توحید، یعنی منزّه دانستن خدا از شریک. «سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکوُنَ»(4)
عدل، یعنی منزّه دانستن خدا از ظلم. «سُبْحانَ اللَّهِ اِنَّا کُنَّا ظالِمینَ»(5)