- 1- پیشگفتار 1
- 3- فطرت و عبادت 2
- 5- عمق پرستش 6
- 7- مدار عبادت، رضای خدا 8
- 8- روحیه عبادت 8
- 9- میانه روی در عبادت 9
- 10- مدیریت در عبادت 11
- 11- عبادت، داروخانه شبانه روزی 12
- 12- عبادت، مایه آرامش 12
- 13- عبادت و دریافت ها 14
- 15- فلسفه عبادت در قرآن 15
- 14- تأثیر متقابل ایمان و عبادت 15
- 16- نماز در کلام علی علیه السلام 16
- 17- آثار و برکات عبودیّت و بندگی 18
- 18- باز هم سیمای نماز 27
- 19- نماز و قرآن 30
- 20- نماز و قصاص! 31
- 21- عبادت و ولایت 31
- 22- نماز و رهبری 33
- 23- درجات عبادت 34
- 24- سیمای عبادت 36
- 25- نمازهای مشکل گشا 38
- 27- جامعیّت نماز 40
- 30- قصد قربت 49
- 31- درجات قرب 50
- 32- خدا را برای خدا بخوانیم 51
- 34- کیفیّت یا کمّیت 55
- 35- نیتّ به کار ارزش می دهد 57
- 36- آثار و برکات نیّت پاک 62
- 37- امتیاز نیّت بر عمل 65
- 38- درجات نیّت 66
- 39- نقش نیّت در مسائل کیفری 67
- 40- آثار نیّت فاسد 68
- 42- تکبیر در نمازهای دیگر 73
- 43- معنای تکبیر 74
- 44- تکبیر در فرهنگ اسلامی 75
- 46- درسهای تربیتی سوره حمد 81
- 47- چرا هر کاری را با «بسم اللّه» شروع کنیم؟ 83
- 48- آیا «بسم اللّه الرحمن الرحیم» جزء سوره حمد و یک آیه مستقل است؟ 84
- 49- بسم اللّه 85
- 50- واژه اللّه 86
- 51- «اَلْحَمدُ لِلَّهِ» 88
- 52- «رَبِّ العالَمینَ» 89
- 53- «اَلرَّحْمنِ الرَّحیمِ» 91
- 54- «مالِک یَوْمِ الدّینِ» 92
- 55- واژه دین 93
- 56- «اِیَّاک نَعْبُدُ وَ اِیَّاک نَسْتَعینُ» 95
- 57- «اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیم» 98
- 58- صراط مستقیم کدام است؟ 99
- 60- «قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ» 110
- 62- «لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ» 113
- 63- «وَ لَمْ یَکُنْ لُهُ کُفُواً اَحَدٌ» 114
- 66- آداب رکوع 120
- 67- رکوع اولیای خدا 121
- 70- حکمت های سجده 125
- 71- آداب سجده 126
- 72- خاک کربلا 127
- 73- سجده شکر 128
- 74- برکات سجده شکر 129
- 76- چند نکته 130
- 78- جایگاه تسبیح 133
- 80- تسبیح عملی 136
- 81- تکرار تسبیح 136
- 79- پاداش تسبیح 136
- 82- ذکر خدا در فرهنگ نیاکان ما 137
- 83- تسبیح موجودات 138
- 85- قنوت نمازهای مختلف 144
- 86- قنوت معصومین 145
- 88- شعار توحید 148
- 89- توحید ناب 151
- 91- صلوات 153
- 93- سلام 156
1- 120) نهج البلاغه، خطبه 178.
2- 121) وسائل، ج 1، ص 40.
3- 122) بحار، ج 70، ص 201.
4- 123) وسائل ج 1 ص 40.
5- 124) بحار، ج 78، ص 312.
6- 125) غررالحکم.
انسان را چندبرابر می کند.
امام صادق علیه السلام می فرماید: خداوند در قیامت مردم را بر اساس نیّاتی که دارند محشور می کند.(1) کسی که هدفش انجام وظیفه باشد برای او نوع کار و رسیدن به نتیجه مهم نیست. چنانکه قرآن می فرماید:
«وَ مَنْ یُقاتِلْ فی سَبیلِ اللَّهِ فَیُقْتَلْ اَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتیهِ اَجْراً عَظیماً»(2)
کسی که در راه خدا بجنگد، چه کشته شود و چه پیروز شود ما پاداش بزرگی به او خواهیم داد.
آنچه مهم است جهاد در راه خداست اما اینکه نتیجه اش شکست باشد یا پیروزی، در پاداشِ الهی تأثیری ندارد. قرآن در جای دیگری می فرماید:
«وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً اِلَی اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْت فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُه عَلَی اللَّهِ»(3)
کسی که برای هجرت بسوی خدا و پیامبر، از خانه اش خارج شود و سپس مرگ او را دریابد پاداشش با خداست.
از این آیه نیز بخوبی فهمیده می شود که اگر انسان بخاطر خدا از خانه خارج شود، گرچه به مقصد هم نرسد پاداش دارد. مهم نیّتِ عمل است نه خود عمل، مهم قدم گذاردن در راه است نه رسیدن به مقصد.
رسول خداصلی الله علیه وآله به ابی ذر فرمود: تصمیم بر کار خیر داشته باش گرچه توفیق عمل پیدا نکنی، زیرا این تصمیم تو را از جرگه غافلین بیرون می آورد.(4)
در حدیثی دیگر می خوانیم: هر کاری که همراه با نیت الهی باشد