پرتوی از اسرار نماز صفحه 64

1- 268) ماعون، آیه 5 و 6.

2- 269) سفینهالبحارج 1، ص 499.

3- تشکّر از نعمت ها

سپاس نعمت های بی حدّ الهی نیز از نیّت های صالح در عبادت است.

علی علیه السلام فرموده است:

«لَوْلَمْ یَتوعَّدِ اللّهُ عَلی مَعْصِیَتِه لَکانَ یَجِبُ اَلا یُعْصی شُکْراً لِنِعَمِه»(271) اگر خداوند بر نافرمانی اش، وعده عذاب هم نمی داد، واجب بود که به عنوان سپاس نعمت هایش، معصیت نشود.

4- حیاء

گاهی انگیزه انجام ترک عملی، شرم از پروردگار است. وقتی انسان، عالم را محضر خدا بداند و خداوند را ناظر بر خویش بشناسد، به احترام خداوند، تخلّف و معصیت نمی کند. در حدیث است:

«اُعْبُداللّه کَأنّکَ تَراهُ، فاِنْ لم تکُنْ تَراهُ فَاِنَّه یَراکَ»

خدا را چنان عبادت کن که گویا او را می بینی، اگر تو او را نمی بینی، او تو را می بیند.

5 - محبّت خدا

کسانی که عبادتشان، روی انگیزه عشق و محبت است و این که خدارا شایسته پرستش می بینند. اسوه چنین عابدان، امیرمؤمنان است که در نهج البلاغه می فرماید: عدّه ای خدارا به امید بهشت می پرستند، این عبادت تاجران است. برخی از روی ترس از دوزخ عبادت می کنند، این عبادت بردگان است. امّا آزادمردان، خدا را به سپاس نعمت هایش عبادت می کنند.(1)

و در مناجاتی عرضه می دارد که خدایا... تورا شایسته عبادت یافتم و پرستیدم: «بلْ وَجَدتُکَ اهلاً لِلعبادهِ فعبدتک»

در قیامت نیز، انسان ها بر اساس نیّت هایشان برانگیخته می شوند، رسول خداصلی الله علیه وآله فرموده است: «اِنّما یُحشَرُالنّاسُ عَلی نیّاتِهم»(2)

36- دانشگاه حکمت

پرتوی از اسرار نماز » دانشگاه حکمت

اخلاص، دانشگاهی است که فارغ التحصیلان آن در مدّت چهل روز، به مدارج عالی حکمت می رسند و در سایه اخلاص، به حدّی از بصیرت و یقین می رسند که فوق تصوّر است.

در حدیث، از رسولخدا صلی الله علیه وآله نقل شده است: