- 1- سخن ناشر 1
- 2- نماز، عبادتی بزرگ 2
- 4- ریشه های عبادت 2
- 3- چرا عبادت؟ 2
- 7- شرایط صحّت عبادت 7
- 6- عبادت، در ترازوی سنجش 7
- 8- شرایط کمال عبادت 12
- 11- نیّت 20
- 12- راه رسیدن به اخلاص 22
- 13- نشانه های اخلاص 23
- 14- تکبیر 25
- 15- قرائت 26
- 16- رکوع 32
- 17- سجود 33
- 18- ذکر سُبْحانَ اللّه 34
- 19- قنوت 35
- 20- تعقیبات نماز 36
- 21- نماز جماعت 38
- 22- عدالت پیشنماز 39
- 23- نماز باران 41
- 24- نماز عید 42
- 25- نمازهای نافله 43
1- 144) تحریرالوسیله، امام خمینی، «صلوهالاستسقا»، ج 1، ص 245.
2- 145) مستدرک نهج البلاغه، ج 6، ص 268.
3- 146) من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 524.
4- 147) من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 526.
در روز اوّل شوال، منادی آسمانی ندا می دهد: ای مؤمنان، بشتابید به سوی جایزه های تان. ای جابر! جایزه های الهی مثل جوایز این سلاطین نیست.(1)
عید فطر، از اعیاد بزرگ اسلامی است و خواندن نماز در آن روز، تقویت پیوند انسان با خدای خویش است و به عید هم رنگ و جلای الهی می دهد.
امام رضا علیه السلام فرمود:
روز عید فطر برای آن جهت قرار داده شده که مسلمانان گرد هم آیند و به بزرگداشت خداوند و نعمت هایش بپردازند. روز عید است و اجتماع، روز زکات است. روز توجّه به آفریدگار و نالیدن به درگاه او.(2)
حضرت علی علیه السلام فرمود:
ای مردم! عید فطر، روزی است که نیکوکاران پاداش می گیرند و بدکاران زیان می کنند، شبیه ترین روزها به قیامت است. با بیرون آمدن تان از خانه ها به مصلّی، برانگیخته شدن از قبر به صحرای محشر را به یاد آورید. و با ایستادن در مصلا، به یاد وقوف در عرصه قیامت در پیشگاه خدا بیفتید و با بازگشت به خانه های تان، بازگشت به منازل خود در بهشت و جهنم را به یاد آورید.(3)
25- نمازهای نافله
راز نماز » نمازهای نافله
عشق به پرستش و بندگی، انسان را وا می دارد که بیش از حدِّ مقرر نیز به اطاعت و نیایش بپردازد. این با نمازهای مستحب جلوه گر می شود.
حضور در جمع انبوه نمازگزاران عید فطر و قربان، پیوستن به دریای بیکران ملّت است و نیایش جمعی به درگاه خداوند که بیشتر و سریع تر، لطف خود را شامل حال نمازگزاران روزه دار می کند که یک ماه رمضان، در اطاعتِ امر او بوده اند.
حالت خاصی که در روز عید و هنگام نماز به مسلمانان دست می دهد، غیر از روحیه تعبّد و خشوع و شکسته دلی و گرایش به توجّه و معنویات، روح اخوّت و صمیمیت را میان آنان زنده تر می سازد و پیوندها را تقویت می کند.
در قنوت نماز عید، دعای «اللّهم اَهْلَ الْکِبْریاءِ وَالْعَظَمَهِ ...» خوانده می شود، که ضمن ستایش خدا به صفاتی همچون عظمت و جلالت، آمرزندگی و بخشش و رحمت، خداوند را به مقام پیامبر و دودمان پاکش سوگند می دهیم و بهترین خواسته های صالحان را از خدا می خواهیم و از همه بدی ها و شرور به او پناه می بریم.
سجده های شکر و سجده های همراه با «اَلْعَفو، اَلْعَفو» اوج این عبودیت و خشوع و بندگی است.