اسرار نماز صفحه 82

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله مطلع من اختار من عباده علی حقائق الاسرار، و مودع قلوب اصفیائه من لطائف المعارف ما تحار فیه البصائر و الابصار، وجاعل القلوب سببا للنجاه ، و موضعا للمناجاه و المبار و ذریعه الی ارتفاع الدرجات و تفاوت مراتب العبادات فی قبول

طوالع الانوار، من مطالع المسار و فتح بمفاتح الغیوب اقفال القلوب عمن شاء واختار، و رفع حجب السرائر، و جلا ابصار البصائر، ففهمت الاشارات و رفعت الاستار، فدهشت فی مبادی اشراق نوره الاحداق و الانظار و الصلوه علی نبیه و حبیبه و معدن سره محمد النبی المختار و علی اله الائمه الابرار و صحبه الاخیار صلوه دائمه بدوام اللیل و النهار

و بعد فان ، روح السعاده و بهجتها، و روح العباده و مهجتها، و موجب تلقیها بایدی القبول و الاحسان و مضاعفه الثواب بها فی دار الجنان ، و التسبب بها الی ما لاعین رات ، ولا اذن سمعت ، ولاخطر علی قلب بشر و الانتساب بهاالی عالم الملکوت و الملائکه الغرر، و تلقی الفیض من علم الغیب و الشهاده و ایجاب القلیل منها لعظیم الزیاده انما یتم بالاقبال بالقلب فی افعالها و حرکاتها و سکناتها علی الله تعالی ، و التفکر فی اسرارها و تقلب النفس فی حالاتها حسب اختلاف اوضاعها و اطوارها، فانها تاره صدق و اخلاص و انقطاع واختصاص و تاره تکبیرلله تعالی و تجمید، و ثناء و تحمید و تاره دعاء و ابتهال ، وتاره خضوع و تسافل فی حضره ذی الجلال و تاره خشوع و تململ علی التراب بین یدی رب الارباب ، و تاره تجدید عهد بکلمه التوحید، و تقریر للاسلام ، وتذکیر بالعهد القدیم الماخوذ علی الانام ، و تاره تحیه لمقربی حضرته بلفظ السلام الی غیر ذلک من دقائق الحقائق التی تظهر للمصلی بفکره الصادق ، و من ثم کانت الصلوه ناهیه عن الفحشاء، موجبه للقرب ، و الزلفی ، کما نطق به القرآن الحکیم ، و

وردت به الاخبار عن النبی و اله علیهم افضل الصلوه و اکمل التسلیم ، و حینئذ فلابد للمکلف المستیقظ من الاقبال بقلبه علیها، و التفکر فی اسرارها و التادب من غیر ثمره ، و العمل من غیر غایه و قد ذکرنا فی هذه الرساله نبذه من اسرارها و زبده من ادابها و اکثرها قد وردت به النصوص عن اهل الخصوص ، علیهم افضل الصوات و اکمل التحیات و بمراعاتها یترقی القابل من مدارجها الی معارج الاسرار و التجلیات و هذه الامور و ان کان متفرقه فی تصانیف النصوص ، و کلام الکاملین من العلماء العاملین لکن لایکاد یجتمع اطرافها الا عند قلیل من الاماجد، و لایطلع علی معادنها الا واحد بعد واحد، فشارکتهم فی مثوبته بجمع اطرافه و مبانیه ، و تهذیب ترتیبه و تقریب معانیه و صارت مع ذلک معزره للرسالتین الشریفتین اللتین اشتملت احداهما علی واجبات الصلوه و هی الالفیه و الاخری علی مندوباتها و هی النفلیه و هذه علی اسرارها القلبیه ، و سمیتها بالتنبیهات العلیه علی وظائف الصلوه القلبیه و رتبتها ترتیب القادمه ، علی مقدمه و فصول ثلاثه و خاتمه

حاصل ترجمه

خوشبختی و سعادت ، چون گلشنی است که روح و ریحان آن بندگی ، و عبادت مانند کالبد و تنی است که جان و روان آن ، همانا اقبال قلبی بر حضرت ذوالجلال و توجه باطنی به مبداء لم یزل و لایزال است و از این جاست که این توجه و اقبال ، مدار قبول اعمال و مرکز دائره تمامیت و کمال ، واقع شده است به دستیاری آن ، به روضه رضوان و بهشت جاودان می توان سید و

در باغ و بستان خلد برین که وصف ناز و نعمت آن بیرون از توانائی بشر است می توان خرامید و به وسیله آن از ملک به ملکوت می توان رسید و از خطه خاک به محیط پاک عالم افلاک ، ربط می توان یافت و به عالم بالا، و کروبیان ملااعلی ، منتسب می توان شد و به دست آویزی آن استفاضه فیض وجود از عالم غیب و شهود می توان نمود. باری تمامیت و کمال امور مذکوره ، وابسته به تمامیت و کمال اقبال قلبی بر خدای تعالی جلت اسمائه و عمت نعمائه است .

پس کامل و تمام بودن عبادات وقتی تحقق می یابد که انسان روی دل را متوجه به خدای تعالی کند و در کلیات و جزئیات عبادات یعنی : در همه اطوار و احوال و اوضاع و شؤ ون و حرکات و سکنات وظائف بندگی و خداپرستی اقبال کامل بر معبود حقیقی که به قصد امتثال و فرمانبرداری او آن ها را بجا می آورد داشته باشد، و اسرار مطویه در انواع عبادات را، بر حسب اقتضای اختلاف آنها، به نظر بیاورد و نفس خود را در انواع مختلفه عبادت ، پیرو و فرمانبردار مقتضیات آنها بگرداند، یعنی : حال خود را مناسب با آن حال و وضع کند که نوع عبادت ، مقتضی آن است .

چه عبادت اقسام کثیره دارد، گاهی عبادت ، فقط صدق و اخلاص و انقطاع و اختصاص به حضرت احدیت جلت عظمته است و گاهی تکبیر و تمجید و ثناء و تحمید اوست و گاهی دعاء و زاری و عرض حاجت و نیاز به حضرت