پیوند‌های نماز صفحه 61

در حدیث دیگری می‌خوانیم دعای بعد از نماز مستجاب و حاجات برآورده می‌شود.

در تاریخ می‌خوانیم: هر گاه برای بوعلی‌سینا مشکلی علمی پیش می‌آمد، دو رکعت نماز می‌خواند و از خدا استمداد می‌کرد.

155.پیوند نماز با جهاد

قرآن در سوره نساء آیه 102 نحوه اقامه نماز در جبهه‌ها را مطرح کرده است و می‌فرماید: «وَ إِذا کُنْتَ فِیهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَکَ وَ لْیأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذا سَجَدُوا فَلْیکُونُوا مِنْ وَرائِکُمْ وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْری لَمْ یصَلُّوا فَلْیصَلُّوا مَعَکَ وَ لْیأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِینَ کَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِکُمْ وَ أَمْتِعَتِکُمْ فَیمِیلُونَ عَلَیکُمْ مَیلَةً واحِدَةً وَ لا جُناحَ عَلَیکُمْ إِنْ کانَ بِکُمْ أَذیً مِنْ مَطَرٍ أَوْ کُنْتُمْ مَرْضی أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَکُمْ وَ خُذُوا حِذْرَکُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْکافِرِینَ عَذاباً مُهِیناً»

(ای پیامبر!) هر گاه (در سفرهای جهادی) در میان سپاه اسلام بودی و برای آنان نماز برپا داشتی، پس گروهی از آنان با تو (به نماز) بایستند و سلاحهای خود را همراه داشته باشند، پس چون سجده کردند (قیام نمایند و رکعت دوّم را فرادی انجام داده پس بروند و) پشت سر شما (نگهبان) باشند، و گروه دیگر که نماز نخوانده‌اند (از رکعت دوّم) با تو نماز بخوانند و وسایل دفاع و سلاحهای خود را با خود داشته باشند، کافران دوست دارند که شما از سلاح و ساز و برگ خود غافل شوید تا یکباره بر شما حمله آورند، و اگر از باران رنجی به شما رسید یا بیمار و مجروح بودید، گناهی بر شما نیست که سلاحهایتان را بر زمین بگذارید و (فقط) وسایل دفاع با خود داشته باشید. همانا خداوند برای کافران عذابی خوارکننده فراهم کرده است.

در سال ششم هجری، پیامبر صلی‌الله علیه و آله و سلم با گروهی به سوی مکّه عزیمت کردند. در منطقه‌ی حدیبیه، با خالد بن ولید و دویست نفر همراه او مواجه شدند که برای جلوگیری از ورود آن حضرت، سنگر گرفته بودند. پس از اذانِ بلال و برپایی نماز جماعت، خالد بن ولید فرصت را مناسب دید که هنگام نماز عصر یکباره حمله کند که در این هنگام آیه مذکور نازل شد و از توطئه دشمنان خبر داد.

خالد پس از دیدن این معجزه، مسلمان شد. در این نماز، گروه اوّل پس از پایان رکعت اوّل، برخاسته بقیه نماز را خود تمام می‌کنند و امام جماعت صبر می‌کند تا گروه دیگر به رکعت دوّم برسند و با سلاح، به نماز جماعت بپیوندند.

این آیه بیانگر این مطلب است که:

نماز، حتّی در صحنه جنگ نیز تعطیل نمی‌شود و رزمنده نمی‌تواند بی‌نماز باشد.

در اهمیت نماز جماعت همین بس که در جبهه جنگ با دشمن، حتّی با یک رکعت هم برپا می‌شود.