پیوند‌های نماز صفحه 71

از پیامبر اکرم(ص) سوال کردند خشوع در نماز چیست؟ حضرت در پاسخ فرمود: با تمام قلب، توجه به خدا.

نماز برای رسول اللَّه (صلی اللَّه علیه و آله) و امثال او نور چشم است و لکن برای بعضی‌ها که خشوع ندارند، بار سنگین است. خشوع، مربوط به قلب و روح و خضوع، مربوط به اعضای بدن است. نمازِ با توجّه، انسان را به یاد قدرت بی‌نهایت خدا می‌اندازد و غیر او را هر چه باشد کوچک جلوه می‌دهد. مِهر او را در دل زیاد می‌کند، روحیه‌ی توکّل را تقویت می‌کند و انسان را از وابستگی‌های مادّی می‌رهاند.

در حدیث می‌خوانیم که حضرت مردی را دید که در نماز با ریش خود بازی می‌کند. فرمودند: اگر قلب او خاشع بود این کار را نمی‌کرد و در ادامه فرمودند: خشوع، زینت نماز است و کسی که خشوع ندارد، نماز کاملی ندارد.

همسر پیامبر می‌گوید: پیامبر با ما گفتگو می‌کرد و همینکه وقت نماز می‌رسید، گویا ما را نمی‌شناخت. حضرت علی هنگام نماز رنگ صورتش تغییر می‌کرد و می‌لرزید و می‌فرمود: وقت اداء امانتی فرا رسیده است که خداوند بر آسمانها و زمین عرضه داشت و آنها نپذیرفتند اما انسان پذیرفت.

خشوع فاطمه زهرا(س) در نماز به گونه‌ای بود که نوری از محرابش به آسمان می‌درخشید و خداوند با آن نور بر فرشتگانش مباهات می‌کرد و می‌فرمود شما را گواه می‌گیرم که شیعیان او را از آتش ایمن کرده ام.

امام صادق(ع) فرمودند: نشانه خشوع در چشم، فرو بستن آن است. طبرسی در تفسیر خود می‌گوید: منظور، به چپ و راست توجه نکردن است.

سایر ائمه اطهار(ع) نیز اینگونه بوده‌اند، چنانکه در رابطه با امام حسن مجتی(ع) داریم که رنگ صورتش تغییر می‌کرد (تغیر لونه) و در رابطه با امام کاظم(ع) داریم که رنگ صورتش زرد می‌شد: (اصفر وجهه) و راجع به امام باقر و امام صادق(ع) داریم که (تغیرت الوانهما).

182.پیوند نماز با تمرکز

اسلام برای اقامه نماز سفارشاتی دارد تا انسان در نماز حضور قلب داشته باشد و از چیزهایی که مانع تمرکز فکر است نهی کرده که به چند نمونه اشاره می‌شود:

1- روبروی درب باز نماز نخوانید.