مقباس المصابیح در تعقیبات نماز و آثار آن صفحه 180

32- خواندن «سجد وجهی اللثیم لوجه ربی الکریم...»

سی و دویّم: به سند صحیح از حضرت صادق علیه السلام مرویست که در سجده می گفتند:

«سَجَدَ وَجْهِیَ اللَّئیمُ لِوَجْهِ رَبِّیَ الْکَریمِ».(1)

33- خواندن «رب انی ظلمت نفسی فاغفر لی...»

سی و سیّم: در بعضی از کتب معتبره از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام روایت شده که: بهترین سخنان نزد حق تعالی آنست که بنده در سجده بگوید: «رَبِّ(2) اِنّی ظَلَمْتُ نَفْسی فَاغْفِرْلی».(3)

34- دعای «اللهم مغفر تک و أوسع من ذنوبی و...»

سی و چهارم: در جعفریّات به سند صحیح از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که: حضرت رسول صلی الله علیه و آله چون سر به سجده می گذاشت این دعا می خواند:

«اَللّهُمَّ مَغْفِرَتُکَ أَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبی وَ رَحْمَتُکَ أَرْجی عِنْدی مِنْ عَمَلی فَاغْفِرْ لی ذُنُوبی یا حَیُّ لا یَمُوتُ».(4)

35- خواندن «یا مذل کل جبار یا معز کلی ذلیل...»

سی و پنجم: قطب راوندی از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که: هر گاه تو را شدّتی و غمی عارض شود و به نهایت برسد، سجده کن بر زمین و بگو:

«یا مُذِلَّ کُلِّ جَبّارٍ یا مُعِزَّ کُلِّ ذَلیلٍ قَدْ وَ حَقِّکَ بَلَغَ مَجْهُودی فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ فَرِّجْ عَنّی».(5)

و در عدّه الداعی از آن حضرت روایت کرده است که: هر گاه به مردی نازله یا امری شدیدی یا کربی(6) و غمی نازل شود زانوها و دستهای خود را تا به مرفق برهنه کند و بر زمین بچسباند، و سینه خود را به زمین برساند، و حاجت خود را طلب کند.(7)

1- 1_ بحارالأنوار، ج 83، ص 216، باب 44، سجده الشکر و فضلها و...؛ مستدرک الوسایل، ج 4، ص 463، باب جواز الدعاء فی... .
2- 2_ ع و آ: _ رَبِّ .
3- 3_ بحارالأنوار، ج 83، ص 217، باب 44، سجده الشکر و فضلها و...؛ مستدرک الوسایل، ج 5، ص 135، باب استحباب الدعاء فی سجدتی الشکر.
4- 4_ بحارالأنوار، ج 83، ص 217، باب 44، سجده الشکر و فضلها و... . (به نقل از جعفریات)
5- 5_ الدعوات، ص 51، فصل فی ألح الدعاء و أوجزه؛ بحارالأنوار، ج 83، ص 218، باب 44، سجده الشکر و فضلها و... .
6- 6_ ع: کرب عظیمی.
7- 7_ عدّه الداعی، ص 276 ؛ کافی، ج 2، ص 556، باب الدعاء للکرب و الهمّ و الحزن و... .