منبر و محراب صفحه 121

صفحه 121

ص:130


1- روم:30.
2- الْعِلَلُ، لِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ سُئِلَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع عَنْ مَعْنَی السُّجُودِ فَقَالَ مَعْنَاهُ مِنْهَا خَلَقْتَنِی یَعْنِی مِنَ التُّرَابِ وَ رَفْعُ رَأْسِکَ مِنَ السُّجُودِ مَعْنَاهُ مِنْهَا أَخْرَجْتَنِی وَ السَّجْدَهُ الثَّانِیَهُ وَ إِلَیْهَا تُعِیدُنِی وَ رَفْعُ رَأْسِکَ مِنَ السَّجْدَهِ الثَّانِیَهِ وَ مِنْهَا تُخْرِجُنِی تَارَهً أُخْرَی وَ مَعْنَی قَوْلِهِ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَی فَسُبْحَانَ أَنَفَهٌ لِلَّهِ وَ رَبِّی خَالِقِی وَ الْأَعْلَی أَیْ عَلَا وَ ارْتَفَعَ فِی سَمَاوَاتِهِ حَتَّی صَارَ الْعِبَادُ کُلُّهُمْ دُونَهُ وَ قَهَرَهُمْ بِعِزَّتِهِ وَ مِنْ عِنْدِهِ التَّدْبِیرُ وَ إِلَیْهِ تَعْرُجُ الْمَعَارِجُ وَ قَالُوا أَیْضاً فِی عِلَّهِ السُّجُودِ مَرَّتَیْنِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص لَمَّا أُسْرِیَ بِهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ رَأَی عَظَمَهَ رَبِّهِ سَجَدَ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ رَأَی مِنْ عَظَمَتِهِ مَا رَأَی فَسَجَدَ أَیْضاً فَصَارَ سَجْدَتَیْنِ. (بحارالأنوار،بیروت،ج82،ص139،باب27).

می نشینید. گفته اند در حال نشستن استغفار کنید. بعد مجدد می روید به سجده؛ یعنی شما به خاک برمی گردید و وقتی سر از سجده ی دوم برمی دارید یعنی یک روز مجدداً از خاک سر برمی دارید و وارد صحرای مشحر می شوید.

اولاً چون ما قبل از سجده رکوع می رویم و قبل از رکوع قرائت داریم و قبل از قرائت "تکبیرهالاحرام" داریم و قبل از "تکبیرهالاحرام" نیت داریم؛ از اینجا معلوم می شود حرکت روحی ما از این که از خاک آمده ایم به این عالم شروع نشده است؛ قبل از این که از خاک بیایم در این عالم، "خلقت روحی" ما انجام گرفته است. نیت یعنی پرش، یعنی متمایل شدن به بالا بعد از نیستی، وقتی آمده ایم بالا و عظمت و بزرگی خدا را دیده ایم، "تکبیرهالاحرام" می گوییم. وقتی "تکبیرهالاحرام" گفتیم و شروع می کنیم به "بسم الله الرحمن الرحیم" و چهار عالم را طی می کنیم. در سوره مبارکه حمد "الحمدلله رب العالمین" کلمه ی رب اسم حضرت میکائیل است. خدا به برکت میکائیل ارزاقش را توسعه می دهد و به موجودات روزی می رساند. "الرحمن" اسم حضرت اسرافیل است؛ او به همه موجودات حیات می بخشد و موجودات را زنده می کند. در بهار گیاهان را زنده می کند. در هنگام بیرون آمدن از قبرها هم اسرافیل است که "فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَینَهُمْ" (1). بعد "الرحیم" اسم جبرئیل امین است که به وسیله ی او موجودات را به کمال فکری می رساند. "مالک یوم الدین" اسم حضرت عزرائیل است. چهار عالم در این عالم وجود دارد: یکی عالم لاهوت است، دیگری عالم ناسوت، عالم ملکوت و جبروت. به هر کدام از این چهار ملک مقرب مدیریت یکی از این عوالم داده شده است. شما تا "مالک یوم الدین" تمام عوالم وجود را سیر می کنید، بدون اینکه توجه داشته باشید که چه حقایقی در درون نماز ما موجود است. وقتی توحید را خواندیم به برکت این سوره با عظمت خدا آشنا می شویم؛ چون در جاذبه ی عظمت خدا قرار می گیریم. رکوع، حالت مشاهده عظمت خدای متعال است. بعد از مشاهده عظمت خدا سر از رکوع برمی دارید.

سجده

تا اینجا همه مربوط به عوالم قبل از خلقت روحی انسان است. خلقت روحی انجام گرفته بعد آن وارد این عالم می شود. از رکوع به سجده می رود تا وارد این عالم بشود. امام

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه