منبر و محراب صفحه 123

ص:132

1- مصباح الشریعه؛ ص7 قال الصادق ع العبودیه جوهر کنهها الربوبیه فما فقد من العبودیه وجد فی الربوبیه و ما خفی عن الربوبیه أصیب فی العبودیه.
2- أعراف:23.
3- مستدرک الوسائل،ج5،ص123،باب35.

سر از سجده ی دوم که برمی دارید، عظمت خدا [قیامت] را مشاهده می کنید. یوم"برزالله"، "یَوْمَ تُبْلَی السَّرائِرُ"(1). قیامت "یوم"روز است، الان "لیله" شب است؛ این دنیا قدرت ظهوره و بروز عظمت حق را ندارد، تنها جلوه ای از جلوه های او را نشان می دهد. حقیقت خدا در صحرای محشر ظهور می کند.

اولین چیزی که چشم شما را می گیرد، عظمت خداست. آنجاست که می گویید "الحمدلله". بعد دیدیدن عظمت خدا، بی اختیار می گوید: "أشهد أن لاالله الا الله وَحده لاشریک له" آنجاست که شهادت بر زبان جاری می کنید؛ چون حقیقت حق در روز قیامت آشکار شده است. بعد می بینید که تمام این عوالم وجود، به برکت وجود حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله آفریده شده است. می بینید که همه عالم جلوه ای است از نور محمدی صلی الله علیه و آله آنجا می بینید که نبوت همه ی انبیا جلوه ای است از نبوت خاتم الانبیا. فلذا بی اختیار می گوید "أشهدُ أنّ محمداً عبده و رسولُه". بعد شهادت بی اختیار تحت جاذبه ی جمال پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیت علیه السلام می گوید "أللّهم صَلّ عَلی مُحَمّد و آل محّمد" سرّ صلوات بر محمد و آل محمد این است که حقیقت محمد و آل محمد مورد مشاهده شخص مُصَلِّی و نمازگزار در صحرای محشر قرار می گیرد. حالا صحرای محشر جای ظهور شفاعت خاتم الانبیاء است.(2)فرمود: "فَتَهَجَّد به نافله" تا "عَسی أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً"(3). قیامت که می شود؛ پیغمبر اکرم می آیند پشت درِ بهشت، سرشان را می گذارند به سجده، شروع می کنند گریه کردن. به قدری سجده پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله طول می کشد که خطاب می رسد: یا محمد سرت را بردار هرکس را می خواهی شفاعت بکن و این مقام محمود؛ یعنی مقام شفاعت اولین تا آخرین که اختصاص به رسول اکرم صلی الله علیه و آله دارد.(4) اینجاست که شما چون عظمت را دیده اید، می گوید "و