منبر و محراب صفحه 127

ص:136

بگویند؛ مگر اینکه می خواستند اساتید خود، همچون مرحوم آیت الله میرزا مهدی الهی قمشه ای، یا حضرت امام را معرفی کنند. یکی از رفقا با اصرار هر چه از ایشان سؤال کرده بود که آقا شما رمز موفقیتتان چه بوده؟ ایشان در جواب می فرمودند: بزرگان اینگونه حرکت کرده اند. این است که واقعآً بزرگ ترین خصوصیتی که نماز آیت الله جوادی آملی دارد، تولید آرامش است. از الله اکبر تا آخر نماز آرامش است.

نماز آیت الله بهجت;

نماز آیت الله بهجت; همه اش شور بود؛ همه اش هیجان و شیدایی؛ همه اش حرکت بود. آیت الله بهجت در فضای دیگری سیر می کردند. در اقامه ی نمازی که داشتند، واقعاً هم نماز را اقامه می کردند. انسان با تمام وجودش در محضر نماز ایشان قرار می گرفت. این به سبب تقواست. تقوا در بین دو نماز.

خدا رحمت کند مرحوم حاج شیخ حسنعلی نخودکی را. از ایشان سؤال شد: آقا، شما از کجا به این مقامات رسیده اید؟ فرموده بودند: دو چیز؛ یک، تهیه غذای حلال؛ دو، حضور قلب در نماز والسلام. تهیه غذای حلال، راه حضور قلب در نماز است. تهیه غذای حلال، حالت های روحی حلال را تولید می کند. روحی که میل به بدی ها دارد غذایش حرام و آلوده بوده. در غذایش حقوق دیگران داخل است که تشطت فکری تولید دارد. از روح پاک، حالات پاک صادر می شود: "کلوا من الطیبات و اتقوا الله"(1)؛ غذای پاک و حلال و طیب بخورید تا توفیق و میل به خدا پیدا کنید. در پرتو میل به خداست که می توانید اقامه ی نماز حقیقی بکنید.

امام زمان4، نمازگزار حقیقی

بزرگ ترین نمازگزار در خلقت حضرت مهدی-ارواحنا له الفداء- است. نماز ایشان معیار است و با آن نمازهای دیگر سنجیده می شود. "ألسَّلامُ عَلَیْکَ حینَ تَقوُم، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ حینَ تَقْعُد"(2): سلام بر زمانی که قیام می کنی، سلام بر زمانی که قعود می کنی. "ألسَّلامُ عَلَیْکَ