منبر و محراب صفحه 30

ص:39

1- الکافی،الإسلامیه،ج 3،ص269. ("لوقتهن" در این کتاب نیامده است ولی در بعضی از کتب دیگر مثل أمالی شیخ صدوق ذکر شده است).
2- بحار الأنوار،بیروت،ج 52،ص16. نکته: اسم آن شخص زهری است.
3- فلاح السائل،ص127.

ملاقات با امام زمان در نماز

یکی از کسانی که در نماز، جمال ملکوتی ولی عصر را دیده بود مرحوم شیخ علی فریدالاسلام کاشانی بود. ایشان خیلی با معنویت بود. رفته بود منزل آیت الله کوهستانی -أعلی الله مقامه- ایشان هم نمازش خیلی عجیب بود. ملائکه از ایشان محفاظت می کردند. مرحوم شیخ علی فریدالاسلام رفته بود آنجا در حسینیه ی ایشان نماز می خواند. یک مرتبه پرده ها می رود کنار می بیند وجود اقدس حضرت تشریف آوردند رو به رویش نشستند. این هم می گوید من ماندم چه کنم، خب قبله ی حقیقی اوست؛ "بِنا عُرِفَ الله بِنا عُبِدَالله"(1)

کعبه یک سنگ نشانی است که ره گم نشود

حاجی احرام دگر بند ببین یار کجاست

تو را به کعبه چه حاجت چهار دیوار است

طواف کعبه ی دل، دیدن رخ یار است

چه کنم رها کنم نماز را و خودم را بیندازم روی پاهای محبوبی که یک عمری دنبالش می گشتم؟ گفتم اگر این کار را بکنم آقا ناراحت می شوند؛ وظیفه ی من اتمام نماز است. بعضی جمله هایم را که خیلی با توجه می گفتم آقا هم با من زمزمه می فرمود. یکی از آن جملاتی که ولی عصر با من تکرار کرد این جمله بود "یا من له الدّنیا و الآخره، إرحم من لیس له الدّنیا و الآخره"؛ ای خدایی که صاحب دنیا و آخرتی رحم کن به این بیچاره ای که نه دنیا دارد نه آخرت. می فرمایند مشغول تشهد که شدم، رفتند. نماز را سلام دادم سراسیمه هر چه گشتم دویدم دیگر جمال ملکوتیشان را ندیدم. نمازهایتان را اول وقت بخوانید. خودتان و دیگران را توصیه به این امر کنید؛ چون در زندگی ی انسان اثر وضعی دارد.