منبر و محراب صفحه 32

ص:41

لذا مردان خدا اهل سحراند، اهل شب اند؛ "وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ".(1) خدا وعده می دهد به پیغمبر که مقام محمود که شفاعت کبرای قیامت است در گرو بیداری شب نصیب تو می شود.

سحر خیزی پیامبر صلی الله علیه و آله

صاحب جواهر -رضوان الله علیه- می فرماید: پیغمبر نافله اش را در طول شب می خواند؛ یعنی دو رکعت می خواند لَختی می آرمیدند. بلند می شدند دو رکعت دیگر می خواندند؛ چون او مورد خطاب "یا أَیُّهَا الْمُزَّمِّلُ * قُمِ اللَّیْلَ إِلاَّ قَلیلاً"(2) بود. به پیغمبر می فرماید همه شب را به پا خیز مگر اندکی از شب را. به ما می گویند همه شب را بخواب یک ربع پاشو آن هم نمی توانم پا بشوم. چرا؟

چرا توفیق خواندن سحر خیزی نداریم؟

به سیدالمظلومین امیرالمؤمنین عرض کرد: آقا سحر بیدارم نمی توانم پا بشوم. فرمودند: گناهانی که در روز انجام می دهی به دست و پای تو غل می زند.(3) دروغ، غیبت، تهمت، تمامی اینها را بعضی ها گناه نمی دانند چه برسد که از آن اجتناب کنند.

روایت دارد پیغمبر بزرگوار صلی الله علیه و آله عروسی داشتند که مربوط به یکی از ارحام حضرت بود. با شیر و خرما پذیرایی می کردند. حضرت فرمودند: شیر و خرما بخورید. گفتند: یا رسول الله میل نداریم. حضرت فرمود: "لاتجمع جوع و کذب"؛ بین دروغ و گرسنگی برای خودتان جمع نکنید؛ یعنی اگر میل داری یا میل نداری بعد خلافش را بگویی دروغگو هستی. گفتند: یا رسول الله مگر ملائکه اینها را هم می نویسند؟ فرمودند: ملائکه می نویسند "حتی الکُذَیبَه"، کُذَیبَه؛ یعنی دروغ های کوچک. دروغ هایی که به چشمت نمی آید.

بزرگان فرمودند: مرد خدا را اگر سر برود سحر نرود. مرحوم آیت الله حاج آقا مصطفی