منبر و محراب صفحه 41

ص:50

در یک روایت دیگر، حضرت امیر مومنان می فرماید: انسان با فکر کردن به شناخت خدا می رسد.(1)

رونق دادن نماز

می خواهم در باب نماز و اینکه کمی نمازمان را رونق بدهیم صحبت کنیم. من نمی خواهم با هم صحبت کنیم که چرا نماز بخوانیم. می گویند: حاج آقا به ما بگویید برویم به بی نمازها چطور توضیح بدهیم نماز بخوانند؟

شما عزیز نمی خواهد بروی به آنها بگویی که چرا نماز بخوانند، خودت با نماز خواندنت چه گلی به سر خودت زده ای؟ نماز خواندنت را نشان بده، حظی که از نماز خواندن بردی نشان بده به اهل عالم، همه نماز خوان می شوند. هر چه بی نماز تو عالم هست تقصیر نمازخوان هاست! چرا؟ چون به ما نگاه می کنند و می گویند: تو که مثلاً نماز خواندی چه کار کردی؟ چه فایده ای برایت داشته؟ نماز اخلاقت، رفتارت، کجای وجود تو را آباد کرده است که بقیه جذب بشوند؟

شیوه ی تبلیغ انبیای الهی این بود که همیشه سه الی چهار نفر را گیر می آوردند و با آنها حرف می زدند؛ اگر آنها را درست می کردند، اینها مردم را درست می کردند. اگر درست نمی شدند این پیامبر خدا این ولی خدا چه بگوید؟

یک قاعده ی طلایی

یک قاعده ی طلایی یادتان باشد؛ تا خوب ها خوب تر نشوند بدها خوب نمی شوند.

چه کار کنیم همه نمازخوان بشوند؟ جواب: آنهایی که نمازخوان هستند یک کاری کنند که بهتر نماز بخوانند. به همین سادگی.

بعد می آیند به تو می گویند: که چرا اینقدر با نشاطی؟ تو چرا کینه به دلت نمی آ ید؟ تو چرا عصبانی نمی شوی؟ توچرا حسرت زده نمی شوی؟ تو هم می گویی: والّا من نمی دانم فکر کنم مال نماز است!