منبر و محراب صفحه 43

ص:52

بخوانم اذان صبح شده شما سر نماز شب ما را دستگیر کردید. گفتند: نمی شود. امام فرمودند: درب ماشین را باز کنید من دستم را بزنم روی خاک، پیاده نمی شوم، تیمم می کنم و نماز می خوانم. یک نگاهی به هم کردند و گفتند طوری نیست. امام همان طوری تیمم کردند و پشت به قبله رو به تهران دو رکعت نماز خواندند.

امام می فرمودند: من آنها را تسلی می دادم. آنها می ترسیدند. به آنها می گفتم نترسید چیزی نیست. بعد حضرت امام فرمودند: شاید آن دو رکعتی که خدا می خواهد از بنده ناچیز خود _ روح الله _ قبول کند و به علت آن گناهانش را ببخشد و مقبول درگاه خودش قرارا بدهد، همان دو رکعت باشد.

علتش هم این است که به دل آدم نمی چسبد؛ وقتی نچسبید به دلت با یک شرمندگی می گویی: خدایا این نماز، نماز نبود. خودت قبولش کن. خدا هم بسیار از صدای اینجوری خوشش می آید.

نمازِ خوب، تو را درست می کند

هر کسی می رفت پیش حضرت آیت الله بهجت; از ایشان نصیحت می خواست، معمولاً این حرف را می زدند: برو نمازت را درست کن که اوضاعت درست می شود.

مرحوم علامه طباطبایی و آیت الله بهجت ازعلامه قاضی نقل می کنند که می فرمودند: اگر کسی نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند(1)

اگر خواستید خودتان را عزیز خدا کنید دو رکعت نماز خوب بخوانید. چگونه نماز خوب بخوانیم؟ خیلی ساده است. نماز خوب خواندن خیلی ساده است.

نماز عبادتی نیست که لازم باشد آن را با حال بخوانید؛ با اشک بخوانید؛ با سوز و عشق بخوانید؛ چون شما خیلی هم که اهل گریه و سوز باشید به فرموده ی امام علی علیه السلام "إنّ لِلقلوبِ إقبالا و إدبارا(2)برای دل های ما اقبال و ادبار است. بعضی وقت ها انسان حال عبادت دارد، بعضی وقت ها حال عبادت ندارد. به هیچ وجه عبادتی که روزی پنج بار باید بخوانی لازمه اش این نیست که با گریه و حال بخوانی. اگر بنا بود نماز را با سوز و حال بخوانی