منبر و محراب صفحه 5

ص:14

آمد در مقابل آنها ایستاد و گفت: چون ابوذر بندگی خدا را کرد خدا مرا مسخر او کرد این که چیزی نیست برای او. اگر ابوذر از خدا بخواهد تمام دریاها را برای او روغن زنبق کند و تمام درختان عالم را برای او جواهر و زمرد کند، خدا دعای ابوذر را مستجاب می کند به این دلیل که او نماز را اقامه کرد و دلش در نماز پیش خدا بود.

ملا عباس جوالقی، جوال فروش بود؛ ولی رفت ملا شد. خواست نماز بخواند به شاگردش گفت: یکی از جوال ها را گم کردیم نمی دانیم به کی دادیم، بعد از نماز به شاگردش گفت: جوال پیش فلانی است برو بگیر. شاگردش گفت: استاد در نماز خدا را می جستی یا جوال را ؟ ملا عباس گفت: بروم به جایی برسم که در نماز خدا را بجویم نه جوال را. زندگی را ول کرد رفت به دنبال بندگی خدا تا به معارف الهی رسید.

دل ما که دل نیست. فرمودند:امام صادق فرمودند: "الْقَلْبُ حَرَمُ اللَّهِ فَلَا تُسْکِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَیْرَ اللَّهِ"(1) دل حرم خدا است در حریم خدا غیر خدا را راه ندهید. دل های ما به تعبیر غبار همدانی مثل لباس های وصله وصله ی گدایان است که از محبت های مختلف پر شده غبار می گوید:

دارم دلی دارد هر ذره اش هوایی

چون خرقه ی گدایان هر وصله اش ز جایی(2)

مؤمن و حفظ ارزش­ها و اعتقادات دینی

بعضی که دانشگاه قبول می شوند، به قدری اعتقاداتش سست است که می گوید: خجالت می کشم جلوی دانشجویی که ایمان ندارد نماز بخوانم. کسر شأنم می کند نماز بخوانم! چرا اینقدر خود باخته ای؟ افتخار کن که تو مؤمنی، افتخار کن که تو به دینت پایبندی، در همه ی کشورهای دنیا کسی که به دینش پابند باشد برایش ارزش قائلند.

یکی از بستگان ما تاجر است. برای بستن قرارداد می رود چین. می گفت: من وقتی که می روم آنجا شرط می کنم با مدیر کارخانه سر میزی که می خواهیم قرارداد بنویسیم، شراب نباید باشد و من سر ساعت باید نمازم را بخوانم. می گفت: خدا می داند اینها ارزش خاصی