منبر و محراب صفحه 54

ص:63

باید فراموش بکند، قطع نخاع شدن خودش را فراموش بکند؛ به تعبیر دقیق تر باید از فرمانده حساب ببرد؛ ولی یک شاگرد سوپرمارکتی نمی خواهد از رئیسش زیاد حساب ببرد. همین که ظلم نکند، دستش کج نباشد، خوب جارو بکند بس است؛ امّا توی جنگ باید از فرمانده حساب برد. در جنگ هر زیردستی بخواهد از فرمانده حساب نبرد، شکست قطعی است. در جنگ شما نگاه نکنید به بسیجیان خودتان که با عشق می رفتند جلو و می جنگیدند؛ آنها عاشق شهادت بودند. آنها خدا را می دیدند؛ ولی ارتش های جهان می گویند ما باید ابهّت و عظمت فرمانده را در دل سرباز بنشانیم. خب چه کار کنیم این ابهّت فرمانده در دل سرباز بنشیند؟ می گویند با پرستیژ نظامی(1) با دیسیپلین(2) نظامی گری. با آداب نظامی گری، نظم آهنینی در پادگان درست می کنیم. این نظم آهنین عظمت و ابهّت فرمانده را در دل سرباز می نشاند؛ لذا در لحظات حساس، فرمانِ فرمانده اجرا می شود، اگر چه سرباز، خودش را به کشتن هم بدهد، اطاعت خواهد کرد.

اهمیت عظمت داشتن خدا در دل انسان

حالا من از شما بزرگواران سؤال می کنم: آیا ما لازم است خدا در دلمان عظمت داشته باشد یا نه؟ بله مثل این که موضوع قابل تأمل است. الان اگر من از شما عزیزان سؤال می کردم که آیا لازم است ما عاشق خدا بشویم، همه محکم می فرمودید: بله؛ ولی می پرسم که آیا لازم است خدا در قلب ما عظمت داشته باشد؟ آرام می فرمایید: بله؛ چون واقعیش این است که مردم می گویند: حاج آقا! شما منظورتان این است که ما عاشق خدا بشویم دیگر، فدای خدا بشویم دیگر، حرف هایش را گوش بکنیم، خب می رویم به این سمت. عزیز من! کوچه ای که می خواهی از آن عبور بکنی تا به خانه ی عشق به خدا برسی، کوچه ای است که در آن کوچه باید اول احساس عظمت خدا در دلت بنشیند. چرا ما سر نماز به جای "الله اکبر"، "الله رحمن" نمی گوییم؟ "یا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ"(3) آیا بهتر نبود بگوییم خدای مهربان. دل ها بیشتر جذب نمی شد برای نماز؟ تا اینکه اول نماز از کبریایی خدا حرف می زنیم.