منبر و محراب صفحه 55

ص:64

1- Prestige به معنای: وجهه ، آبرو و اعتبار.
2- Discipline به معنای: انضباط، نظم،تحت نظم و تربیت در آوردن.
3- قسمتی از فراز بیستم دعای شریف جوشن کبیر.

همه ی ذاکران اهل بیت وقتی دعا و مناجات می خوانند از مهربانی ی خدا حرف می زنند؛ ما هم گریه می کنیم. بیایید یک ترفندی به کار ببرید به جای "الله اکبر" بگوییم "الله رحمن" بعد گریه کنیم! آیا اینجوری خدا عزیز دلمان می شود؟ آخر با کبریایی خدا که نمی شود حال کرد، نمی شود اشک ریخت. چرا اینقدر می گوییم "الله اکبر"؟ چرا در مقابل کبریایی خدا ما همیشه سر به تربت و خاک می گذاریم؟ چرا در هر رکعت یک رکوع و دو سجده داریم؟ برای اینکه نماز می خواهد به ما یک چیز یاد بدهد، عین پادگان. وقتی فرمانده ای نیاز دارد عظمتش در دل سرباز بنشیند نمی گوید: آقای سرباز اگر جنگ پیش آمد در نری. من یک ماشین برایت می خرم. خودم موهایت را می برم سلمانی، نمی خواهد از ته بزنی. من اینجا تو را تحویل می گیرم، تو هم در میدان جنگ ما را تحویل بگیر!

دیده اید بعضی ها می گویند: خدایا مشکل من را حل کن تا برایت نماز بخوانم. اینها اگر بروند سربازی به فرمانده پادگان می گویند تو خودت بیا موهای من را ژل بزن، تا من پس فردا برایت بجنگم! اینجوری این سرباز ابهّت و عظمت فرمانده در دلش نمی نشیند. اثرش چیست؟ اثرش این است که پس فردا در لحظات حساس و خطرناک پا نمی کوبد فرمانده به او می گوید: برو جلو. می گوید: صبر کن ببینم! چرا بروم جلو؟!

کسی که بخواهد لذت ببرد از یا غفور و یا رحیم، اول باید یا علی یا عظیم برایش جا افتاده باشد. خدا اگر به ما محبّت کند، می فهمیم خدا یا غفور یا رحیم است. بفرمایید که خدا اگر چه کار بکند من می فهمم خدا با عظمت است؟ می خواهی ببرمت روز قیامت عظمت خدا را ببینی؟ می خواهی صبر کن تا آنجا "یا مَنْ فِی الْحِسابِ هَیْبَتُهُ"؛(1) ای کسی که هنگام محاسبه اعمال بندگان، هیبتش مشخص می شود.

راه کسب عظمت و ابّهت خدا

عظمت خدا تولید خودت است. خودت باید عظمت خدا را در دلت تولید کنی. هر چقدر نماز را مؤدبانه تر خواندی، در احکام و آداب نماز از امر خدا حساب بردی، خدا در دلت عظمت پیدا می کند.

نمی شود بدون اینکه خدا عظمت پیدا کند، دوستش داشته باشیم. انصافاً چقدر نشسته