منبر و محراب صفحه 56

ص:65

اید در جلساتی که از عشق و محبّت و رحمت و مهربانی خدا سخن گفته شده است و شما هم اشک ریختید و حال کردید؛ ولی وقتی رفتید بیرون باز اوضاع همان اوضاع شده است.

جهان مسیحیت مشکلشان این است که خدایشان عظمت ندارد؛ فقط مهربان است. خدایشان تنها کاری که بلد است انجام بدهد این است که ببخشد.

عظمت و قدرت سبب محبّ

شما می دانید چرا اینقدر عاشق علی بن ابیطالب علیه السلام هستی؟ چون از ذوالفقار علی و از غضب علی و از هیبت علی هم خبر دارید. شما چرا از بین شهدای کربلا از همه بیشتر به اباالفضل العباس علیه السلام علاقه مندید؟ چون قدرت او، هیبت او و علمداری او از همه بیشتر بود. ما برای عباس علیه السلام حساب دیگری قائلیم. برایش هم می میریم. حالا اگر به شما بگویند ابوالفضل آقایی بود خیلی خوب، برادر باوفایی بود برای امام حسین؛ امّا حیف که ضعیف بود؛ هر کسی به او تنه می زد می خورد زمین؛ همان اول جنگ هم شهید شد! آیا باز هم اینقدر عباس علیه السلام پیشتان عزیز می شد؟!

حذف قدرت خدا در عرفان های وارداتی

چرا بعضی ها دوست دارند قدرت خدا را حذف کنند؛ عظمت خدا را حذف کنند؛ فقط با خدا عشق بازی کنند؛ چرا؟

سرزمین نازنین ما پر است از معنویت و نعمات معنوی؛ ولی دشمن در آن مین گذاری می کند. مین چیست؟ عرفان های وارداتی که از غرب و شرق عالم می آید. چه بسیار کتاب های فارسی که چاپ می کنند به اسم های مختلف با نویسندگان مختلف غربی و شرقی که دین ندارند، هیچ دینی ندارند؛ امّا با خدا حرف می زنند. کتابی دیدم نوشته بود مناجات با لبخند. خب مناجات با لبخند خیلی قشنگ است _ البته ما نماز خواندن باصفا و بانشاط را با هم بحث می کنیم _. اتفاقاً من خوشم آمد گفتم چه آدم باسلیقه ای! مناجات که همیشه نباید با اشک و آه و زاری باشد. اما دیدم بالاترین کفریات را کنار چهار تا حرف قشنگ زده است. عرفان های وارداتی است؛ بدون دین، بدون امام زمان، بدون اهل بیت، بدون خدا، بدون نماز، بدون تقوا و بدون حجاب. این عرفان ها خوب حرف می زنند درباره ی این که خدا ناز است، خدا حرف ما را می شنود، خدا ما را دوست دارد.