منبر و محراب صفحه 65

ص:74

با خودش در نمی افتد، آن وقت می گوید: خدا امام زمان ما را به ما برگردان. خب، آقا که بیایند که تو باید بری جهاد! تو دو دقیقه وقت برای خدا، برای نماز نمی دهی، می خواهی بروی پا رکاب حضرت جان بدهی برای خدا؟!

البته، اگر آدم آقا را ببیند اینقدر آدم می شود که هم جان بدهد هم وقت برای نماز بگذارد؛ ولی تا من و تو وقت ندهیم برای نماز معلوم نیست آقایمان بیایند. وقت دادن برای نماز عین جان دادن است؟ آقا منتظر نیست همه ی اهل عالم خوب بشوند، فقط فرمود: "شیعیان من گناه نکنند من زودتر می آیم."(1)

اثرات نماز مؤدبانه خواندن

جلسه قبل اثر نماز مؤدبانه را "تلقین عظمت خدا در دل انسان" عرض کردیم. اثر دیگرش را امشب به عرض می رسانم.

نماز مؤدبانه، تو و تکبر تو را در مقابل خدا خورد می کند و کبریایی خدا را به تو تلقین می کند. سایه ی زیبا و پرنورِ عظمت الهی را بر قلب شما مسلط خواهد کرد. عظمت خدا که آمد پاکی و طهارت درون می آید، عشق خدا می آید و معرفت به خدا می آید. همه چیز دنیا برای آدم عوض می شود، اگر دیدی هزارتا دیوار جلو چشمت هست آن طرف دیوارها را می بینی تعجّب نکن. کسی که به بصیرت رسید دنیا برایش حجابی نخواهد بود. تعجّب ندارد که بعضی به آدم نگاه می کنند. می گویند: فلانی مشکلت این است! (چشم بصیرت دارد) خب، این چیست؟ نماز خوانده است دیگر. کسی که تکبّر نداشته باشد، کبریایی خدا در قلبش حلول می کند. روایتش را بخوانم، "عَظُمَ الْخَالِقُ فِی أَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ مَا دُونَهُ فِی أَعْیُنِهِمْ فَهُمْ وَ الْجَنَّهُ کَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِیهَا مُنَعَّمُونَ وَ هُمْ وَ النَّارُ کَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِیهَا مُعَذَّبُونَ"(2)؛ اول از شما سؤال کنم، اول باید خدا پیش آدم عظمت پیدا کند یا باید اول غیر خدا پیش آدم حقارت پیدا کند؟ دو تا کفّه ی ترازو است، این برود بالا آن یکی می آید پایین. ولی اول کدام باید صورت بگیرد که غیر خدا پیش آدم خورد بشود و دنیا را اهمیت ندهد؟