منبر و محراب صفحه 69

ص:78

قدم اول، اخلاص در نماز است که در قرآن فرمود: "قُلْ إِنَّ صَلاتی وَ نُسُکی وَ مَحْیایَ وَ مَماتی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ"(1)؛ اول نماز. نماز را مخلصانه خواندن اولین قدم است. برای نماز نمی توانی مبارزه با نفس بکنی، جاهای دیگر مبارزه با نفس می کنی؟

شخصی از امام حسن مجتبی علیه السلام سؤال کرد: دخترم را به چه مردی شوهر بدهم؟ آقا فرمود: مؤمن باشد. عرضه داشت: آقا جان دیگر چه؟ آقا فرمود: همان مؤمن باشد. عرضه داشت: آقا جان مؤمن بودن کفایت می کند؟ آقا فرمود: بله، دختر تو یا دختر خوبی است یا دختر بدی است؛ اگر دختر بدی باشد این مؤمن است که او را تحمّل می کند، اگر دختر خوبی است، این مؤمن است که از او تشکر می کند.(2) [بقیه رویشان زیاد می شود می روند خرابکاری می کنند.]

من شنیدم از بعضی از پدرها که می گویند: پسرم الحمدلله رفته سربازی سر به راه شده است. چرا آدم برود سربازی سر به راه می شود؟ چون از بس به او سخت می گیرند، از بس موشک ضدحال می زنند تا بتواند یک ضدحال به دشمن بزند. آن وقت آرام می شود. از پادگان که در می آید دیگر از دیوار راست بالا نمی رود. مؤدبانه می نشیند، می تواند صبر کند، می تواند تحمل بکند، درست است رفقا؟

قبل از اینکه بخواهیم برویم سربازی ادب بشویم، بیاید در خانه خدا سرِ نماز ادب بشویم، خیلی قشنگ تر نیست؟ "والبهائم لایتأدب الّا بالضّرب"(3)؛ چهارپایان، ادب نمی شوند مگر با چوب. آدم ها با نماز ادب می شوند.

نماز برای آدم استقلال می آورد. وقتی استقلال آورد، با خودت مبارزه کردی، اهل محبّت می شوی، اهل عشق می شوی، والّا بی نماز اهل هوس است.

اگر درست ضعیف است، ذهنت ضعیف است خواستی حافظه ات قوی بشود، نماز خوب و اولِ وقت بخوان. بوعلی سینا هر موقع مسئله علمی را نمی توانستند حل بکنند، می رفتند دو رکعت نماز می خواندند.(4)