منبر و محراب صفحه 7

ص:16

گفت: اسم بچه های آن خانه را ببرید. نام بردند تا اسم یک دختر خانمی را برد، یک مرتبه این جوان صیحه زد، بلند شد نشست، شروع کرد گریه کردن. بوعلی گفت: این پسر عاشق آن دختر است. عشق مجازی جسمش را از کار انداخته؛ رنجورش کرده است. آن دختر را برایش بگیرید مشکلش حل می شود. خب، این عشق مجازی است. حالا اگر این محبّت، محبّت خدا باشد این محبّت، محبّت ولی عصر _ارواحنا فداه_ باشد، چه می شود؟

ما باید عاشق نماز باشیم که نیستیم. شب های چهارشنبه در مسجد جمکران بعضی سوهان فروش ها تا صبح بیدارند. تا صبح کمرش درد نمی گیرد؛ پاهایش درد نمی گیرد؛ چون آن شب درآمد دارد. اگر هر شب هم مشتری باشد تا صبح بیدار خواهد بود. محبّت دنیاست. من اگر به اندازه ی دنیایم خدا را دوست داشتم و با نماز انس داشتم که از نماز خسته نمی شدم.

تواضع نمازگزاران حقیق

یکی از خطبای مشهد می گفت: مرحوم آیت الله میرزا جواد آقای تهرانی آمدند توی مجلسی شرکت کردند. من بر حسب وظیفه از ایشان تجلیل کردم. آیت الله میرزا جواد آقای تهرانی هم در مجلس حضور داشت بعد از منبر حاج میرزا صدایم زدند فرمودند: اگر یک بار دیگر روی منبر اسم من را ببری تا آخر عمرم پای منبرت نمی نشینم، من جواد تهرانیم این حرف ها چه بود زدی؟ همان خطیب می گفت فردا در مجلس فاتحه ای دیگر رفتم منبر. امام جماعت آنجا هم نشسته بود. گفتم: حجت الاسلام و المسلمین آقای فلانی (امام جماعت) هم تسلیت می گویند. بعد از منبر جلو مردم سر من داد زد که آقا من آیت الله هستم، چرا شأن مرا پایین آوردی!؟

در نجف پشت رساله ی امام; نوشته بودند "زعیم الحوزات العلمیه"، امام فرموده: بود این دروغ ها چیست که چاپ می کنید؟ بروید جلدش را عوض کنید. رفتیم بررسی کردیم؛ گفتیم: آقا اگر جلدش را عوض کنیم خیلی هزینه می برد، اجازه بفرماید این جمله را پاک کنیم. فرمود: عیب ندارد پاک کنید و دیگر از این دروغ ها ننویسید. (با اینکه راست بود). آن