منبر و محراب صفحه 8

ص:17

کسی که اهل خدا و اهل محب الله شد دیگر دنبال بازی نیست. از معصوم روایت شده «أبغض إله عبد علی وجه الأرض الهوی».(1)

مبغوض ترین معبودی که روی این کره زمین پرستش شد هوای نفس بود. فرمودند ریا کار سه علامت دارد:(2) یکی از آن سه علامت این است که همیشه دلش می خواهد از او تعریف کنند.

نمازِ با روحِ آقا سید محمد باقر شفتی;

آقا سید محمدباقر بسیار باحال بود. در نجف که نماز می خواند نماز با روحی داشت. می نویسند در هفت موضع سجده اش خاک می ریخت؛ زیر دست ها و پیشانی ترتب سیدالشهدا علیه السلام و زیر زانوها و زیر شصت پاهایش خاک معمولی می ریخت که بی ادبی نسبت به ترتب مقدس سالار شهیدان نشود؛ چون حدیث دارد سجده بر تربت حسین علیه السلام حجاب های هفت گانه را می درد. یک تعبیرش این است که از هت ملکوت آسمان عبور می کند و سبب قبولی نماز می شود.

وقتی می خواست تکبیره الاحرام بگوید کلمه الله را مد می داد. به ایشان گفتند: آقا ما ندیدیم آقایان فقها ف متذکر شده باشند که مد دادن الله لازم است؟ ایشان با گریه فرموده بود: دست خودم نیست من تا به نام الله می رسم چون این کلمه را اینقدر دوست دارم، بر زبانم طولانی جاری می شود.

همسایه ی آقاسیدمحمد باقر شفتی _رضوان الله علیه_ می گوید: شب جمعه بود. دو سه ساعت مانده بود به اذان صبح. از در خانه سید رد شدم شنیدم مشغول مناجات است، با یک سوز و گداز و التهابی این جمله را می گفت و گریه می کرد که: "ای مثلک مثلی": آیا چون تو خدایی چون من بنده ی بد و گناهکاری را از در خانه اش ناامید می کند. رفتم، بعد از نماز صبح نزدیک طلوع آفتاب آمدم دیدم هنوز صدای ناله ی سید بلند است و زار می زند و می گوید: "ای مثلک مثلی"؛ آیا چون تو خدایی چون من بنده ی گدایی را از در خانه اش ناامید می کند. چرا خسته نمی شدند؟ حضرت سجاد علیه السلام سجده که می رفت سر بلند نمی کرد