منبر و محراب صفحه 85

ص:94

برگردی بگویی من کار دارم، می خواهم نماز بخوانم. نگو مهمان نشسته، ناجور است، اینها چیه می گویی؟ با خودت بگو من عبد هستم، اربابم فرمان داده باید بروم، من مثل شما آزاد نیستم. شاید خدا از او نمی خواهد، شاید او بنده ی ضعیف خداست، تو چه کار داری؟ سر نماز دعایش هم بکن. کار تو اثرش را روی او می گذارد.

نماز مؤدبانه چیزی نیست جز اینکه بلند بشوی نماز بخوانی، درست هم بخوانی، تحت تأثیر کسی قرار نگیری.

نماز متفکّرانه

بعد از نماز مؤدبانه نماز متفکرانه است. نوبت این است که شلاق را برداری بر اندیشه خودت بکوبی و نگذاری هرزگی کند. قبل از نماز تمام افکار و گرفتاری های خودت را بگذار توی کفشت بده به کفشدار در خانه ی نماز؛ یعنی خدا.

نماز متفکرانه در قسمت اول یک نماز سلبی است؛ یعنی مدتی فکر غیر خدا نکن.

شجاعت مالک اشتر

مالک اشتر مستقل بود. امام علی علیه السلام می فرمود: "اگر مالک من نیمه شب در بیابان تاریک تنها راه برود پا بگذارد رو سینه یک سگ ماده ای که بچه شیر می دهد و آن سگ یک دفعه پارس بکند، مالک من، پلک نمی زند"؛ چون یک لحظه هم غافل نیست از اینکه همه ی عالم دست خداست.

کجاست مثل مالک اشتر

امیرالمؤمنین درباره ی مالک اشتر فرمود: "نسبت من به پیامبر چه بود، من چقدر به پیغمبر خدمت کردم، مالک اشتر هم همین قدر نسبت به من بود." گریه می کرد می فرمود: "أین مثلُ مالک"؛ کجاست مثل مالک.(1)