منبر و محراب صفحه 87

ص:96

جلسه ششم: نماز شب

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

سحرخیزی

بعضی ها می پرسند: آیا نماز شب آن هم بخواهیم؟ هر شب برای خواندنش اقدام بکنیم؟ آیا برای ما ملال آور نخواهد شد؟ درست است نماز شب یک ارتباط عاشقانه با خداوند متعال است؛ امّا اگر این ارتباط هر چند گاهی باشد شیرینی خودش را بهتر حفظ نخواهد کرد؟

واقعیش این است که برای ما آدم های کم ظرفیت همینطور است. بالأخره باید کاری بکنیم که شیرینی عبادت حضرت حق در کاممان باقی بماند؛ البته این شیرینی را ما می توانیم با تأمل و توسعه ی اندیشه خودمان در ابعاد مختلف مناجات با خداوند، بیشتر بکنیم.

اگر فقط به یک دلیل هر چند وقت یکبار به نماز شب برخیزیم طبیعی است که وقت های دیگر را توفیق نماز شب پیدا نکنیم و حال مناجات نداشته باشیم؛ امّا اگر کسی هزار دلیل برای شب خیزی خودش داشت و هر شب به یک دلیل برخواست، هیچ وقت تازگی نماز شب برایش از بین نخواهد رفت. تکرار در عبادت ملال آور نیست؛ بلکه از طرفی موجب ازدیاد انس انسان با خداوند متعال و موجب ازدیاد شوق انسان به خداوند می شود؛ چون این تکرار خودش برخواسته از یک شوق درونی و یک اندیشه ی عمیق و گسترده ای است که اگر انسان این فهم عمیق و دلایل متنوّع و متعدد برای مناجات با خداوند متعال را نداشته باشد، طبیعی است که یک ماه رمضان هم برای او ملال آور خواهد بود چه برسد به این که تمام شب ها را در طول عمر خودش به عبادت برخیزد.