منبر و محراب صفحه 92

ص:101

سؤال این ملائکه چرا بر او نازل می شوند؟ مگر این مصلِّی در چه وضعیتی قرار گرفته است که او را این گونه ملائکه در بر گرفتند؟ همان اول به ذهن می آید که برنامه ی شیطان این است که اعمال صالح ما را خراب کند و تا از دستش بر می آید ما را بر اعمال صالح داخل نکند. وقتی که نمازگزار به نماز ایستاد و سیمش را با خدای عالم وصل کرد، شیاطین این انسان را مورد هجمه قرار می دهند که تا امکان دارد حواس او را پرت کنند. خیالات و تخیلات به ذهن او راه بدهند تا این ارتباط را ضعیف کنند. لذا اگر نماز او نماز بود خداوند عالم لشکریانش را برای یاری او نازل می کند تا او را یاری کنند. در قرآن بیان می کند: وقتی که شیطان از درگاه رانده شد یک حرف با خدای عالم دارد: "لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَکَ الْمُسْتَقیم "(1)؛ من حتماً حتماً، اینها را از راه راستت زمینگیر می کنم؛ تا نتوانند به صراط مستقیمت داخل بشوند. صراط مستقیم به چه می گویند؟ در سوره یس می فرماید: "وَ أَنِ اعْبُدُونی هذا صِراطٌ مُسْتَقیمٌ"(2): مرا عبادت کنید راه مستقیم همین است.

مانع تحقق این سه برکت

تقاضا دارم به این دو مطلب خوب دقت کنید. ذهن ما همانند زمین صاف است. بذری که در زمین دل کاشته می شود گاهی مطلبی است که خودش در ذهنش می کارد، حالا بد یا خوب؛ گاهی هم چیزی می آید در ذهن که انسان نمی خواهد بیاد؛ امّا می آید. خب آنکه در ذهن ما آورده، از ملائکه بوده یا از شیاطین؟ ببینید در این صفحه دل چه چیز آمد؟ اگر امری بیاید که توجه را زیادتر کند، آورنده آن ملائکه بوده. اگر امری بیاید که توجه را کم کند، حواس را پرت کند، آورده آن شیاطین بوده. بنابراین از چیزی که در صفحه ذهن ما نقش می بندد، آورنده مشخص می شود. پس اگر در نماز حواست پرت شد، معلوم است که ذهن در تصرف شیطان قرار گرفته است. خب این یک لازمه دومی هم دارد لازمه دوم آن است که اگر ذهن ما در تصرف شیطان قرار گرفت پس آن ملائکه ای که می آیند پایین و مصلِّی را احاطه می کنند، پایین نیامدند! پس نماز ما نمازی نبود که سیم را وصل کند و آنها را پایین بکشاند. شیاطین هم نبود آنها را دیدند و در ما تصرف کردند.