منبر و محراب صفحه 94

ص:103

که معمولاً نماز نیست نافله ها را بخوانید تا به برکت نافله کمبودِ در نمازهایمان جبران شود.

نماز به وجود انسان برکت می دهد

اگر انسان نمازش نماز شد خداوند بر او برکت و خوبی طوری می دهد که او را فرا بگیرد. بعد که او را برکت فرا گرفت، عمرش عمر با برکت می شود، مالش مال بابرکت می شود علمش، جوانی اش، صحبت هایش همه با برکت می شوند. جناب عیسی عرض کرد: "وَ جَعَلَنی مُبارَکاً أَیْنَ ما کُنْتُ"(1): هر کجا هستم من را مبارک قرار بده.

عمر با برکت فرزند ابوطلحه

ابو طلحه انصاری صحابی ی زمان پیغمبر اکرم بود. همسری داشت متدین و بسیار اهل دقت. بچه اشان مریض بود. ابوطلحه مرتب می آمد خانه تا ببیند بچه در چه حالاست. در خانه نبود ابوطلحه فرزند از دار دنیا رفت. زن می داند شوهرش که از بیرون می آید خسته است، گرفته است، کار او را کلافه کرده می خواهد در خانه استراحت کند. بچه را برد در اتاق اندرونی پارچه رویش کشید. لباس تمیزی پوشید و یک غذای عالی برای شوهرش طبخ کرد. ابوطلحه آمد خانه. پرسید بچه در چه حال است؟ گفت: بحمدلله از هر دردی بچه راحت شد. جابر گفت: الحمدلله خیالم راحت شد. با همدیگر شام را خوردند، رفتند بخوابند.حالا زن می خواهد مقدمات مرگ بچه را بیان کند. گفت: شوهرم اگر همسایه ی ما به ما چیزی بدهد بعد از ما بخواهد بگیرد باید به او بدهیم؟ گفت: یعنی چه! امانت داده خب باید بدهیم دیگر. گفت: اگر بخواهیم بدهیم باید نق نق کنیم یا با روی باز باید داد؟ جابر گفت: یعنی چه این حرف ها؟ امانت دادن لطف است حالا که می خواهند بگیرند تشکر هم باید بکنیم. گفت: خداوند عالم چند سال قبل به ما از روی امانت فرزندی داد و امروز از ما گرفت. با آن مقدمات شوهر را آماده کرد برای قبول مرگ این فرزند. فردا صبح رفت مسجد. پیغمبراکرم3 به او گفت: آفرین به دیشب شما.

خداوند همان شب به آنها فرزندی دیگر عنایت کرد. این فرزند بزرگ که شد، نقل شده بیست یا چهل سال (تردید از من است) نماز صبح را با وضوی نماز شب می خواند. در