منبر و محراب صفحه 95

ص:104

جنگ صفین هم در رکاب علی علیه السلام به شهادت رسید. به این می گویند برکت عمر. یک امتحانش کردند سربلند در آمد جای آن بچه ی بیمار و مریض یک همچین گلی به او داد این یعنی برکت عمر. (1)

عمر بی برکت یکی از شاگردان مرحوم قاضی عراقی

مرحوم قاضی عراقی هم دوره ی با آیت الله نائینی بود که مراجع قبلی، آیت الله گلپایگانی، حضرت امام، آیت الله اراکی آیت الله خوئی، آیت الله میلانی و آیت الله حائری شاگردان قاضی عراقی و آقای نائینی بودند. از آن شاگردان اکثراً از دار دنیا رفتند. اما شاگردی بود که در درس بسیار قوی بود. به قول ما طلبه ها از مستشکلین درس بود. شنیده شد این آقا هنوز زنده است. بنده ی خدایی رفت و در کوه های اطراف شمال. آن بالا بالاها پیدایش کرد. دید که ایشان آقایی است از نظر سواد بسیار بالا؛ اما تمام کارش شده چهارتا مرغ و خروس و اردک پرورش دادن و چندتا گوسفند و یک خرده زمین. خب آن همه درس آن همه علم؟ یک علت باید در کار باشد، این با آن همه معلومات به این کار سرش بند شده! آن بنده خدا رفت به تحقیقات، دید یک بار سر درس، استاد را خیلی ناراحت کرده. استاد فرموده بودند: "ان شاء الله از علمت خیر نبینی!" با این همه معلومات چهارتا خروس را پرورش می دهد، عوض اینکه انسان پرورش بدهد.

از آن طرف، آقای شیخ احمد کافی که در تهران فوت کردند از نظر معلومات بالا نبودند؛ امّا انصافاً عمر با برکت داشت. تو مهدیه اشان چند ده هزار جوان با وضع آنچنانی را متوجه امام عصر کرد. از همه اشک و ناله و آه می گرفت. این برکت عمر و برکت کلام و برکت علم است.