نماز در ادیان صفحه 11

ص:22

1- انعام، آیه 100؛ سبا، آیه 41؛ جن، آیه 6.
2- انعام، آیه 100.
3- طباطبائی، محمدحسین، المیزان ، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، ج 16، ص 583.

کسی است که با شیطان(1) پرستان زمان خویش مبارزه اساسی کرده و نماز را در مقابله با شرک به مردم آموخته است.

نماز اسماعیل، اسحاق و یعقوب :

حضرت ابراهیم علیه السلام پیوسته دعا می کرد که خداوند او و ذریه اش را از نمازگزاران قرار دهد(2). این مهم فقط با امر تربیتی خانواده و فرزندان به اقامه نماز میسر می شد؛ چنان که خداوند می فرماید:

{وَ اذْکُرْ فِی الْکِتابِ إِسْماعِیلَ إِنَّهُ کانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ کانَ رَسُولاً نَبِیًّا وَ کانَ یَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاهِ وَ الزَّکاهِ وَ کانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِیًّا}(3).

هم چنین در سوره "انبیا" به مهاجرت ابراهیم علیه السلام و مواهب الهی به او و ویژگی های اسحاق و یعقوب علیه السلام اشاره کرده و می فرماید:

{وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ نافِلَهً وَ کُلاًّ جَعَلْنا صالِحِینَ» وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَیْنا إِلَیْهِمْ فِعْلَ الْخَیْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاهِ وَ إِیتاءَ الزَّکاهِ وَ کانُوا لَنا عابِدِینَ}(4)

از آیه شریفه چنین برمی آید که گویا درباره نحوه انجام عمل