نماز در ادیان صفحه 144

ص:155

می دارد که: این آیین، برای زندگی آینده به ما تضمین می دهد. آیین عشای ربانی نوعی انتظار کشیدنِ عظمت آسمانی است. هر زمانی که کلیسا آیین عشای ربانی را برگزار می کند، این وعده را یادآوری کرده و نگاه خود را "به آن که خواهد آمد" می دوزد. کلیسا در دعای خود آمدن او را می خواهد: بیا ای خداوند عیسی! "امید که فیض تو سر رسد و این جهان، آخر شود". آیین عشای ربانی را گرامی می داریم "در حالی که منتظر آرزویی مبارک و آمدن منجی خود عیسی مسیح هستیم". "می خواهیم که در عظمتِ تو شریک شویم، آن گاه که قطره اشکی ریخته می شود. ای خدا ما در آن روز می خواهیم تو را آن طور که هستی، ببینیم. می خواهیم شبیه تو شویم و برای همیشه تو را از طریق مسیح خداوند ما ستایش نماییم."(1)

اعیاد مسیحیت

از آنجا که بیشترین صور عبادی، از جمله نمازهای همگانی، در اعیاد مسیحی به اوج خود می رسد، به اختصار به برخی از مهم ترین اعیاد آنها اشاره می شود:

کریسمس: به معنای "جشن مسیح" به مناسبت تولد آن حضرت در 25 دسامبر (برابر با 4 دی). هفت روز پس از آن، جشن اول