نماز در ادیان صفحه 177

ص:188

فصل چهارم:آیین زردشت

اشاره

اسناد تاریخیِ بسیاری وجود دارد که ثابت می کند هنگامی که ایران در صدر اسلام به دست مسلمانان فتح شد، ساکنان آن، که "مجوس" نامیده می شدند، اهل کتاب شمرده می شدند و از آنان جزیه گرفته می شد؛ به عبارت دیگر، آنان در شمار مشرکان نبوده و آتش پرست شمرده نمی شدند.

قرآن کریم، "مجوس" را در کنار اهل کتاب ذکر کرده است. واژه "مجوس" در آیه 17 سوره "حج" پس از ذکر چند دین توحیدی و پیش از اشاره به مشرکان آمده است. منظور از "مجوس"، طبقه مغان یا روحانیان زردشتی است که آموزه های زردشت را تبلیغ می کردند. به این ترتیب، طبق نظر اسلام، زردشتیان امروز که بازماندگان همان مجوس هستند، اهل کتاب بوده و در اصل، دینی آسمانی داشته اند. واژه "گبر" که درباره مجوس به کار می رود و در زبان سریانی به معنای "کافر" است، از جانب دیگران به آنان اطلاق شده است.