نماز در ادیان صفحه 180

ص:191

مقابل مبلغان آیین زردشت قرار دارد و روی خوش به کیش زردشت نشان نمی دهد.

تعالیم زردشت

"گاهان" یا "گاثاها" تنها بخشی از _اوستا_ است که سروده خود زردشت است. زردشت در _گاهان_ با اهورامزدا مناجات می کند و می گوید تا توان دارد به مردم راه راستی یا "اَشَه" را خواهد آموخت. "اشه" به معانی مختلفی از جمله: راستی، حق، عدالت و مانند آن آمده است. سه اصل "گفتار نیک"، "پندار نیک" و "کردار نیک"، به طور مستقیم از تعلیمات زردشت نیست، بلکه تفسیر عالمان بعدی از همان اصل "اشه" است.

زردشت "اهورامزدا" را خدای بزرگ معرفی کرد و دیوها (دئوه ها یا خدایان هندو-ایرانی) را خدایان باطل نامید و مردم را از پرستش آنها منع کرد. در فرهنگ هندو-ایرانی دو واژه به معنای "خدا" به کار می رود؛ یکی "دئوه" (معادل دیو فارسی) و دیگری "اهورا" یا "اسورا" که اهورامزدا یکی از این اهوراها بوده و خدای دانش (مزدا) است. زردشت، اهورامزدا را خدای بزرگ نامید و همه دئوه ها را خدایان تبهکار خواند و آنها را نفی کرد. او گفت: این خدایان، به پیروان خویش می آموزند تا به دیگران آسیب برسانند. هندوها در کشور هندوستان تا به امروز