نماز در ادیان صفحه 181

ص:192

دئوه هایی مانند "ایندرا" و "خدای جنگ" را که زردشت مخالف پرستش آنها بود، می پرستند.

امشاسپندان

در آیین زردشت خداوند، قادر مطلق نیست. در ابتدای آفرینش، اهورامزدا جفتی به نام "انگره مینو" یا اهریمن دارد که به آفریدن موجودات شرور می پردازد. اهورامزدا و اهریمن تا پایان این دوره دنیا با یکدیگر در نبرد خواهند بود و سرانجام در آخرالزمان با شکست خوردن پیروان اهریمن، اهورامزدا سروَر و خدای مطلق خواهد شد.

هم چنین، اهورامزدا برای آفرینش موجودات نیک نیز به دستیار نیاز دارد؛ از این رو، او شش "امشاسپند"، یعنی "نامیرای فزونی بخش" آفرید تا او را در امر آفرینش یاری کنند. امشاسپندان به منزله فرشتگان مقرب در ادیان ابراهیمی هستند. "سپنته مینو" نیز به منزله نخستین تجلی اهورامزدا و از این رو، عین اهورامزداست. پس، سپنته مینو و شش امشاسپندی که اهورامزدا آفرید، "هفت گانه مقدس" آیین زردشت را می سازند. آن شش امشاسپند عبارتند از:

1. وهومن (بهمن)، 2. اشه وهیشته (اردیبهشت)، 3. خشثره وَئیریه (شهریور)، 4. سپنته ارمئیتی (اسفندارمذ)، 5. هئورتات