نماز در ادیان صفحه 182

ص:193

(خرداد) و 6. امرتات (مرداد).

زردشتیان به جاودانگی روح عقیده دارند و می گویند که روان انسان متوفی، پس از اینکه جسم را ترک کرد تا روز رستاخیز در عالم برزخ می ماند و بهشت یا دوزخِ موقت دارد. در پایان عالم که قیامت (فراشکرت) اتفاق می افتد، معاد جسمانی و رستاخیز اتفاق می افتد. انسان ها پس از اینکه به عقوبت اعمال زشت خود رسیدند، در همین دنیا جاودانه به حیات خویش ادامه خواهند داد.(1)

اوستا

کتاب آسمانی زردشتیان _اوستا_ نام دارد که به معنای "کلام معتبر" است. این کتاب که به خط و زبان اوستایی نوشته شده است، با زبان سنسکریت هم ریشه است. به عقیده بسیاری از محققان، خط اوستایی در دوره ساسانیان (226-641 م.) پدید آمد و اوستا که قبلاً در سینه ها بود، به آن خط نوشته شد. می گویند _اوستا_ی اصلی در زمان ساسانیان 21 نسک (بخش) و هزار باب داشته است، اما امروزه بخش اندکی از آن به دست ما رسیده است. پنج بخش _اوستا_ی امروزی عبارتند از: