نماز در ادیان صفحه 185

صفحه 185

ص:196


1- همان، ص57.

1. نماز و نیایش همگانی

زردشتیان می گویند:

برای آنکه نیایش های همه گانی خود را برگزار کنیم، در جاهایی مانند "آدریان" و "شاهورهرام ایزد" و "درِمهر" گرد هم می آییم. ما به نیایش گاه های همه گانی خود "جشن گاه" می گوییم. ما سدره و کشتی بر تن به جشن گاه وارد می شویم. در جشن گاه ایستاده رو به سوی روشنایی به "دادار اورمزد" نماز می بریم. گذشته از نیایش های همه گانی یا جشن ها، هر یک از ما روزی پنج بار نمازِ روزانه می خوانیم.(1)ما زرتشتیان به جاودانگی روان اعتقاد و باور داریم. اعتقاد داشتن به جاودانه گیِ روان، از پایه های دین زرتشتی است… پس از مرگ، روان مردمان بدکار، اسیرِ "گنامینو" یا "اهریمن" می شود. جای روانِ بدکاران "سرای بدی" است. در دین، "سرای بدی" را "دوزخ" می نامند. کسانی که در زندگی اندیشه نیک و گفتار نیک و کردار نیک داشته باشند، پس از مرگ به "بهترین جا" یا "بهشت" خواهند رفت. نام "بهشت" در "گات"ها "خانه سرود" است. "خانه سرود" جای آرامش و رامش و خرسندی روانِ زن و مرد پارسا است.(2)

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه