نماز در ادیان صفحه 189

ص:200

ارجی برابر نمازِ روزانه دارند.(1) مری بویس می نویسد: "تا پیش از قرن بیستم، جشن های گاهنبار به کلی مردانه بودند.(2) "

جشن گاه

مکانی که در آن آیین های دینی برگزار می شود "نیایش گاه" یا "جشن گاه" نام دارد. به جایی که گردهم آیی هایِ دینی در آن برگزار می شود نیز "نیایش گاه" می گویند. امروزه نیایش گاه های زرتشتیان چهار گونه هستند: 1. پیرها، 2. سفره های مقدس، 3. نیایش گاه هایِ ویژه ایزدان و 4. آتشکده ها.

زردشتیان می گویند از این چهار گونه نیایش گاه، تنها آتشکده ها اصل و بنیاد زرتشتی دارند. پیرها و سفره های مقدس و نیایش گاه های ویژه ایزدان، همگی بازمانده فرهنگ های کهن غیرزرتشتی هستند. سه گونه نیایش گاه با بُن غیرزرتشتی که امروزه در فرهنگ زرتشتیان، هنوز زنده و پابرجا هستند، جاهای دل نشینی اند که زرتشتیان، در آن آیین های خود را برگزار می کنند. اَشو(3) زرتشت گفته است: "از آیین های کهن، آن هایی را که زیبا و خوش آیند زمانه هستند، برگزار کنید. "… زرتشتیان