نماز در ادیان صفحه 191

ص:202

1- پیرها مانند «پیر سبز»، سفره های مقدس مانند «سفره وهمن امشاسپند» و جشن گاه ویژه ایزدان مانند «شاهوَرَهرام».
2- مرادیان، بهمن، سدره پوشی ، فصل5، ص23.
3- همان، ص18.

هنگام بستن همین کمربند است که اذکار اصلی نماز را می خوانند.

نماز باید رو به روشنایی باشد. روشنایی "قبله" نماز زردشتیان است و نه معبود زردشتیان.(1) این روشنایی می تواند روشنایی خورشید، آتش و یا چراغی روشن باشد. نماز را در ساعات قبل از ظهر رو به خاور که خورشید از آنجا طلوع می کند و در بعد از نیم روز به سوی باختر می خوانند و در دل شب تار در برابر چراغ یا آتش افروخته به نماز می ایستند. هنگامی که فرد زرتشتی نماز می خواند، کشتی را از دور کمرش باز کرده، آن را با دو دست تا می کند و بالا می برد و به پیشانی و چشم های خود می مالد و ممکن است حرکت های دیگری هم مانند زدن ضربه به شکل شلاقی برای دفع اهریمن انجام دهد.

نماز روزانه

در کتاب درسی زردشتیان درباره نمازهای روزانه چنین آمده است:

ما زرتشتیان به نشانه سپاس گزاری از آفرینش های اهورامزدا، روزی پنج بار به درگاه او نماز می بریم. به زمانی که در آن ساعت باید نماز بخوانیم "گاهِ" نماز می گوییم. گاه هایِ نماز در دین زرتشتی، هر یک نامی ویژه دارند: