نماز در ادیان صفحه 196

ص:207

سپس قطعه کوتاهی از "اورمزد یشت" را می خواند و با خدای خود پیمان می بندد که تا توان دارد برای هم آهنگی با اشه کوشش کند و برای خشنودی اهورامزدا به کار و سازندگی و داد و دهش بپردازد، تا جهان نو نگاه داشته شود. سپس به سرودن دو دعای "اَشَم وُهو" و "یَثا اَهو" می پردازد. در دین، اشم وهو و یثا اهو را با هم "فرامون یشت" می نامند. زردشتیان در نماز روزانه بارها فرامون یشت را تکرار می کنند. گزارش فرامون یشت چنین است: "اَشَه، سر و سامان جهان و آیین آفرینش است. از روی اشه است که ما به هستی خداوند پی می بریم. " پس از نو کردن کُشتی، سرود مَزدَیسنو اَهمی را می خوانند که بخش اصلی پیمان دین زرتشتی است. در پایان اوستای کشتی، قطعه "همازور" را می سرایند.(1)

بخشی از اعتقادنامه زردشتی یا "فرَوَرانه" که در نمازها خوانده می شود، با این عبارات شروع می شود:

"می ستایم دین نیک مزدیسنی را که با جنگ و خون ریزی دشمن است و جنگ افزار را از ما دور می کند و مردمان را به یکدیگر پیوند می دهد و پاک است.(2)هم چنین یکی دیگر از