نماز در ادیان صفحه 2

ص:13

تحمید، تجلیل و ستایش از خدای معبد بسیار کم رنگ است. اگر خواسته زائر محقق شد دوباره به معبد باز می گردد و در روی کاغذ یا تکه چوبی مراتب تشکر خود را ابراز می دارد و اگر خواسته اش محقق نگردید، معبد دیگری را برای خود برمی گزیند. از این رو، غرض از دعا و نیایش در معابد ژاپنی نه بخشایش گناهان یا کسب سعادت روحی، که بهزیستی تن و کامیابی این جهانی است.(1)

در تحقیق حاضر ناگزیریم، به تسامح هرگونه نیایش به درگاه خدا یا خدایان را که با نوعی آیین، به ویژه رکوع و یا سجده همراه باشد "نماز" بنامیم تا شامل ادیان غیرالهی نیز بشود.

معنای لغوی نماز

"نماز" واژه ای است که در زبان پهلوی، درست به همین صورت امروزی آن، به معنای "احترام"، "تعظیم" و "ستایش" وجود داشته است.(2)اصل آن نیز در زبان اوستایی از ریشه "نِمَه"، به معنای میل و گرایش، کرنش، خم شدن، درود و ستایش است(3) و نخستین فراز از بخش گاهانِ _اوستا_ که تاریخ سرایش آن به