نماز در ادیان صفحه 200

ص:211

مزداپرستی را می ستایم، که یوغ بردگی را برمی اندازد و جنگ افزار را فرو می نهد. که آزادگی بخش و راستین است، که از دین هایی که هستند و خواهند بود، باارزش ترین و بهترین و زیباترین است، که خدایی است و زرتشتی. خدای دانا را سزاوار همه خوبی ها می دانم. این است ستایش دینِ مزداپرستی. راست ترین دانش خداداده دینِ پاک و نیک مزدیسنی است. همه گونه ستایش و نیایش و پرستش سزاوار اورمزد رایومند خُره مند است. همه گونه ستایش و نیایش و پرستش بر همه امشاسپندان باد، که خود نیز بخشی از هستی یکتا و بی کرانه اورمزد هستند. شاهِ شاهان شاهورهرام ایزد، که نابودکننده دروغ و درفش دارِ نبرد با بدی است؛ ما را یاری دهاد.(1)

نماز در آتشکده

در گذشته آتشکده ها مجتمعی دینی، فرهنگی، آموزشی و نظامی بوده و همواره نیایشگاهی نیز داشته است. در این نیایش گاه یا جشن گاه، زرتشتیان برای نیایش همگانی گرد هم می آمده اند. امروزه در سه گونه از نیایش گاه ها آتشِ همیشه روشن نگاه داری می شود: نخست، آتش "وَرَهرام" که ارج بسیاری دارد؛ دوم،