نماز در ادیان صفحه 212

ص:223

1- Rig-veda .
2- Yajur-veda .
3- Sāma- veda .
4- Atharva-veda.
5- Mantaras .

خلسه و مانند آن در ستایش ایزدان بر زبان جاری کرده و شاگردان آن ها را به عنوان کلام مقدس حفظ می کردند؛ شبیه آنچه از مولوی نقل می کنند که به حالت سماع می رفته و هنگامی که از خود بی خود می شده، اشعاری را می سروده است. در زمان های بعد برهمنان (یعنی روحانیون) شرح و تفسیرهایی بر _ودا_ها نوشتند به نام _براهمنه_ها که مناسبت های آن اوراد را تعیین می کند. پژوهش گران به همین مناسبت سال های 800 تا 500 قبل از میلاد را "دوره برهمنی" می نامند. بعدها تفاسیری عرفانی در دو مرحله بر _ودا_ها و _براهمنه_ها نوشته شد که اولی _متون جنگلی _و دومی _اوپانیشادها_ بودند.

از میان متون غیروحیانی، کتاب های _مهابهاراته_ و _رامایانه_ با محتوای تاریخ اسطوره ای هند باستان از جایگاه ویژه ای برخوردارند. کتاب بسیار معروف و جذاب_ بْهَگَوَدگیتا_(1)یعنی "سرود خدای مجید"، در اصل بخشی از _مهابهاراته_ است. علت اهمیت _بهگودگیتا_ در این است که در قالب داستانی شیرین، گفت وگوی شاهزاده ای به نام "ارجونه" و ارابه رانش به نام "کریشنا" را آورده که بعداً مشخص می شود کریشنا تجلی "ویشنو" خدای بزرگ هندوان است. کریشنا در ضمن راهنمایی های خود، سه