نماز در ادیان صفحه 222

ص:233

تجسد)های آنان قرار دارد. گاهی نیز لینگام شیوه یا مجسمه گاو یا حیوان دیگری قرار دارد. گاهی نیز فقط تکه سنگی در وسط معبد وجود دارد که افسانه ای محلی آن را مقدس ساخته است. معبد ممکن است معبد همسر خدایان باشد. ویشنو و اوتاره های او و بیشتر از همه راما و کریشنا معبد دارند. راهبان معبد که "پوجاری" نامیده می شوند، در خدمت خدای معبد به سر می برند و با خدای معبد مانند پادشاه گران قدر رفتار می کنند. آنان در ساعات معینی از روز برنامه عبادی و شرف یابی انجام می دهند که شروع آن پیش از سحرگاهان است؛ خدا را بیدار می کنند، شست وشو می دهند، به صورت نمادین به آن غذا می دهند، روغن مالی اش می کنند، تزیینش می نمایند و سپس به زائران بار عام داده می شود. سرانجام نیز برای خواب شبانگاه به بستر برده می شود. این برنامه با مراسم گوناگونی مانند: آرَنی (به جنبش درآوردن قندیل ها)، به صدا درآوردن زنگ ها، اجرای موسیقی، سرودخوانی، نیایش ها، اهدای گل، میوه، غلات و غذا به تندیس، سوزاندن بخور و دیگر گونه های عبادات و توسلات همراه است. در روزهای برپایی جشنواره مربوط به هر خدا، اغلب مراسم و برنامه های گروهی تماشایی اجرا می شود که مردم از دور و نزدیک جمع می شوند. رفتن به معبد برای هیچ هندویی الزامی نیست، ولی آنها به طور سنتی، رفتن به معبد را ترک نمی کنند و